E-Dergi

Birbirinden güzel hikayeler inci gibi ard arda dizilmiş kitabımızda . İçeriğinde uzun anlamları olan kısa hikayeleri zaten çok severim. Sekiz farklı hikaye farklı karakterleriyle farklı hislere davet ediyor okuru. “Zincir” ile başlayan kitap , kapağa da isim olan “Cıs” ile son buluyor . En sevdiğim hikaye kesinlikle “Kelebekler “ oldu. Ölüp giden sevdiklerimizin geride bıraktığı yaşayan ölüleri anlatan çok güzel bir anlatıydı gerçekten.

Netice; yine Türk edebiyatında haklı bir şöhreti yakalayan kitap beni de yakaladı

Kitabın adı o kadar ilgimi çekti ki , kitapla ilgili herhangi bir araştırma yapmaya gerek görmeden attım sepete. Kısacık kitap, Metin Arditi’nin baba-oğul ilişkisi/ hesaplaşması üzerine yazılmış. İstanbul Yahudi burjuvazisinin içinde büyümüş Arditi, yıllar sonra tesadüfen okuduğu bir metinde, Afrika adasındaki tersyüz etme adetini öğrenir. Bu adete göre babanın ölümünden en az on yıl sonra yakınları ölen kişinin mezarını açar toprak altından kalanları çıkarır kemikleri temizleyerek bir tören şeklinde köyde gezdirirler. Tören esnasında ağlanmaz ,çünkü bu bir kutsamadır.Şarkılar söyleyip dans ederler,arkasından yemekler yenir. Ölen kişinin kemikleri tekrar yerine konur. Kabile üyelerini koruyup kutsayacak bir “ata” olmuştur artık.

Can Klasikleri serisinden okumayı tercih ettiğim ,kapakları çağdaş fotoğrafçıların özgün yorumlarıyla hazırlanmış kitabımın kapağı Orhan Cem Çetin’e ait. Kitabı çeviren Celal Üster ve Nur Deriş. Çevirisini yaptıkları bu kitap nedeniyle yargılanmışlar . Davanın 12 Eylül 1980’deki askeri darbeyle birlikte Sıkıyönetim Mahkemesi’nin aktarıldığı sırada da yurtdışına gitmeyi tercih etmişler. Can Yayınları şu notları arkaya koymasaymış her şey daha kolay olabilirmiş , neyse

Kitaba başlamadan önce okuduğum ilk 30 sayfa epey bilgilendirici bir giriş oldu benim için. Terapi sırasında hastanın koltuğa uzanması tekniğinin Freud a ait olduğunu, kullandığı rüya tekniğini, ailesi ve babasıyla ilişkisini, savaştan nasıl etkilendiğini vs hep bu önsözden öğrendim.