E-Dergi

Türk Mata Hari’si Adalet Pee… Babası Sakarya’da şehit düşen Adalet, annesini de kaybedince, babaannesi Rahime hanımla şu dar-ı dünyada yapayalnız kalır. Küçük yaşlardan itibaren dansa tutkusu vardır. Bir gün, evlerine Almanya’dan gelen, amcasının akrabası Harry ile bu tutkusuna bir adım daha yaklaşır. Harry dans hocasıdır.Adalet belki de o zaman aşk sandığı duyguyla daha çocuk denecek yaşta onunla hayatını birleştirir. Harry sünnetini de olup, Ali İlhami adını alır. Adalet onu öyle çok sever ki ,kitap boyunca da birçok kez tekrar edildiği üzere ‘ne seni ne de dansı asla bırakmayacağım’ diye ona söz verir. Dans sayesinde şöhreti ve başarıyı yakalarlar. Adalet bu alanda öyle ilerler ki, bir gün Atatürk’le aynı masada oturur. Atatürk ‘ün sanata ve sanatçıya verdiği değerle yanaklarından öptüğü Adalet, günlerce yüzünü sırf bu yüzden yıkamayacaktır.

Vahdettin’in resmi nikahlı dört eşi vardı. Nimet bunlardan en sonuncusu ve en genciydi. Tam gerçeği yansıtmasa da saray protokolüne göre dördüncü eş olan bu hanım, çocukluğundan itibaren kız kardeşiyle beraber haremdeydi. Asıl adı Nimet idi. Bu ismi ona bir zamanlar sarayda bahçıvanlık yapan babası vermişti. Haremde daha çok Çerkez kızları olduğu için Türk kızı Nimet hem güzelliği hem de bu yönüyle ayrı bir dikkat çekiciydi. Gel zaman git zaman kader onu Vahdettin’e eş, saraya da kadınefendi yaptı. Diğer eşleri tarafından hep kıskanıldı. Harem bu duyguya alışıktı ama Nimet değildi.

Vahdettin 1 Kasım 1922'de saltanatın kaldırılmasının ardından 17 Kasım 1922'de Ingiliz savaş gemisi HMS Malaya ile Istanbul'dan ayrılarak sürgüne gitti. Arkasında hala birçok bilinmeyen bırakan Sultan, Nevzat’ın hasretine dayanamadı ve onu da yanına aldırdı. 1926’da sürgünde bulunduğu San Remo’da vefat ederken yanında yine o vardı.

Jonathan Noel çocukluğunda savaşın korkunç yüzüne tanık olmuş ve ailesini bu dönemlerde kaybetmiştir. Hayat bu derin yaraları, gençlik dönemlerinde de açmaya devam edecektir. Artık belli bir yaşa ve olgunluğa geldiğinde ise sürdürdüğü çalkantılı hayatın tam aksine bir yaşam sürmektir tek dileği. Oldukça rutin, sakin, içe kapanık ve kendini herkesten izole ederek… Bir bankada bekçidir. Uzun yıllar yaşadığı çatı katını satın alıp, içinde bu sakin hayatını ölene dek devam ettirmektir tek amacı. Ancak bir gün kapısını açtığında bir güvercin ile karşılaşır. Bu karşılaşma Jonathan’ın, rutinin içine sıkı sıkı sarmalayıp sakladığı hayatını, allak bullak eder. Şehirde, evinde ve yaşamındaki sakinlik, sırf bu güvercin yüzünden artık son bulmuştur. Okurken aşırı gibi gelen bu cümleler, Jonathan’ın savaş görmüş mazisiyle birlikte düşünüldüğünde aslında derin psikolojik problemler barındırdığı daha anlaşılır hale gelecektir.

Kitapta daha önce hiç duymadığım deyimler de vardı. Bunları öğrenmek epeyce hoşa gitti ise de, bilmiyor olmak da bir o kadar canımı sıktı. Neyse ‘sıkı can iyidir’ deyip bir tane daha kattım. Bu ve benzeri kitapların ilkokul düzeyinde okutulması, kuşağını sevdiğimin yeni bebelerine bunların öğretilmesi şart. Yoksa “dil” elden gidiyor a dostlaarr

Kitapta yer alan, her ayrı hikaye sonuna birde kıyas ihtiva eden kinayeli laflar dizilmişti. Yazarın yazdığı birçok sonda, acı acı bu günlerimizi düşündüm Düşünmek suç mu?

Roman İspanya iç savaşını Robert Jordan’ın gözünden anlatır. Robert Amerikan gönüllüsü olarak ispanya iç savaşında Cumhuriyetçiler (faşistlere karşı savaşanlar) tarafında yer alır. Ona verilen görev, savaşın kaderi açısından kritik bir öneme sahip olan, düşman hattının gerisindeki bir köprüyü havaya uçurmaktır. Roman altı yüz küsür sayfa boyunca, aslında tam dört günü anlatıyor. Bu dört günde yaşananların arasına pek tabi bir aşk hikayesi de sıkıştırılmıştı. Romandaki en önemli karakterlerden birinin adı Pilar idi. Bu karakter, romanındaki güçlü gerilla kadın lideridir. Öyle ki bu roman yazıldıktan yıllar sonra, Hemingway bir kıyı kasabasına yerleştiğinde, kayığının adını Pilar koyacaktır.