E-Dergi

konuşma diliyle yazma dili arasında nerdeyse hiç fark olmayan bir yazar yavuz bülent bey. üslubu o kadar lezzetli ki bu kitabı elimden bırakmadan bitirdim. kitaptan çıkardığım iki şey var. biri osmanlı idaresinin ne kadar insancıl olduğu. ikincisi de yazarın millet ve mazisini ne ne kadar çok sevdiği ve bağlı olduğu. kitabı çok beğendim.

benim bu eserden anladığım, gençlerin yaşamının ne yöne akacağını, onların kişisel gelişimlerinin nasıl olacağını, kendileriyle barışık ve sosyal bir insan olup olamayacaklarını onların boş zamanlarındaki edindikleri alışkanlıklar ve hobileri gibi meşgaleler belirliyor. bunlar üzerine güzel örnekler ve önerilerin olduğu bir çalışma...

her insanın en çok yanlışlara ve açmazlara düştüğü zamanlar olan ergenlik çağında, evlatlarımızı anlamanın, onlara yaklaşmanın,onları dinlemenin nasıl ve niçin yapılması gerektiğini, ailenin ve çocuğun gelişimini nasıl sağladığı anlatmış yazar...güncel sorunlarımıza çözüm üreten bir kitap...

bu kitabın benim anladığım özü, evlatlarımızı anlamamız için bizlerinde zamanında onların yaşadıklarını yaşadığımızı yani her birimizin bir zamanlar bizlerinde çocuk olduğumuzu aynı yollardan geçtiğimizi hatırlamamaız gerektiği...güzel bir kitap

gelenek diyerek, adet ve örf diyerek ya da büyüklerin yanlış davranışlarını sırf büyükler öyle yaptığından örnek alarak, biz babadan böyle gördük diyerek evlatlarımıza yaklaşırken sürekli düşülen yanlışlar üzerine, itinayla hazırlanmış ve zengin bir kitap.