E-Dergi

bence dünya edebiyatındaki hakiki manada en gerçekçi ilk kara mizah örneği bu romandır.yer yer içten içe güldüren, bazen de derin derin düşündüren bir yarı deli yarı derviş ama bir o kadar da cesur bir insanın neler yapabileceğini anlatan enfes bir klasik.

yüzyıllar evvel yazılmış bir romanın insanlar arasındaki sosyal ilişkileri, his durumlarını bu kadar gerçekçi ve bugüne yakın anlatması ilginç. demekki zaman ne kadar geçerse geçsin her birimiz yazarın kitabındaki kahramanlar gibi yaradılışımızın icabını yapıyoruz.kurgusu ve anlatımı sade ama bir o kadarda ilgi çekici.

aile en kıymet verilen halini islam dininde bulmuştur.bu kitapta anlatılanlar bunu apaçık gösteriyor.kadın ve erkek arasındaki haklardan,hukuktan tutun da dinin her şeyden önce bizleri insan olarak görmesine kadar bir çok konuda çok yerinde örnekler var.bugünün sorunlarına da yer verilmiş unutulmamış.kitabın en kayda değer yeri de orasıdır.

insan ve hayat birbirine nelerle bagli diye dusunuyor yazar ve aralarinda turlu turlu iliskiler kuruyor.iyilik ve kotuluk, mutlulukla aci biraraya geliyor diyor.hersey birbirinin icine gizlenmis diye dusunuyor.hayatin icinden tespitlerle dolu bir oyku.

yazarin dunyasi cok derin ve kargasa dolu.romanda insan ve toplum tahlilleri sosyal hayat ve sanat uzerinden yapilmis.maziye ozlem sanata duyulan ask istanbula tutku var.kahramanlari hep ikilemde ve dusunce dehlizlerinde geziyor.hep bir arama ve bulmaya calisma hali hakim konuya .derinligi olan bir calisma...