E-Dergi

Birinci Dünya Savaşı'nda Osmanlı'nın Mısır'da, Filistin'de, Arabistan'da, Suriye'de karşı karşıya kaldığı zorlukları ve açmazı zaman zaman akıcı bazen de bolca yabancı kelimeye bezenmiş bir üslup ile anlatıyor. Ayrıca anlatımının fazla milliyetçi öge içermemesi bilimselliğini artırıyor. Aklımda kalan en dikkat çekici cümleler ise mealen: "Heryere 'bizim' diyorduk; ama Floransa ne kadar Türkse Kudüs de o kadar Türktür. Halep'in güneyinde 'Türk müsünüz?' sorusunun cevabı genellikle 'Estağfurullah'tır."

Gündelik hayatta dikkat çekmeyen ayrıntılara dair güzel gözlemleri var Elif Şafak'ın. Ancak anlatım dili bazen biraz bayat geliyor. Romanda piyasada "iyi iş" yapması için yazılmış havası hissediliyor. Çok heyecanla başlasam da sıkılarak bitirdim..

Hiç fena olduğu söylenemez. Lakin Hakan Günday romanlarında hep aynı damardan beslenen bir anlatım var sanki. Çok okusam sıkılabilirim diye tahmin ediyorum. İlk şansı vermeye değer her zaman. Ayrıca Hakan Günday'ın Oğuz Atay'a olan haranlığı merakımı da kabarttı doğrusu. Tutunamayanlar'ı okumayı iple çekiyorum..

Mevlana ile Şems'in karşılaşma hikayesini, günümüzde geçen bir aşk hikayesiyle harmanlayarak anlatıyor Elif Şafak. Yazarın en beğendiğim kitabı oldu. Çok yerde gözüm yaşararak okudum. Sufizme daha çok ilgi duymamı sağladı. Yazarın kitabı yazmadan evvel tasavvuf hakkında ne çok araştırma yaptığı satır aralarında okunuyor. Herhangi bir dine inanmadığım için yer yer dini tabirlerin fazlalığı boğucu geldi diyebilirim. Gene de okumaya kesinlikle değer..

Kitapta güzel ve derinlikli teşhisler, modern dünyaya dair hepimizin kötü olduğunu bilsek de kolay kolay vazgeçemediğimiz huylarımız bulunuyor. Adı üzerinde, "Bir Yüreklendirme". Yüreklendirmeye yetti mi derseniz hayır derim. Ama en azından bir ırmağın akış yolunu açtı..