E-Dergi

Bu kitabın ne kadar kayda değer ve önemli olduğunu anlamak için arka kapağındaki Cemil Meriç ve Ali Fuat Başgil'in ifadeletini okumak fazlasıyla yeterli ki ben de -A.F.Başgil gibi- keşke bu kitabı 30 sene önce okusaydım diyorum.

Kitap farklı yayınevlerinde "İrade Eğitimi" adıyla da basılmış.

- Tembelliğin ne olduğu, tembellikle nasıl başedileceği,
- Aynı anda pek çok uğraşıyla meşgul olarak asıl odak noktasından uzaklaşma ve zamanı verimsiz kullanma şeklinde açıklanan "dağınık efor" kavramının -ki eserde en çok ilgimi çeken bölüm oldu- da aslında bir tembellik ve zaman israfı olduğu,
- Kendine hakim olma bağlamında özgürlük,
- Eğitim-öğretime dair değerlendirme, eleştiri ve tavsiyeler,
- Zaman yönetimi
eserin içeriğinde yer alan başlıca konular.

Altıncı Koğuş, Çehov'un bir dergide yayımlattığı, sonrasında büyük ilgi toplayan hacmi küçük kendi büyük eseri. Öyle ki; Lenin'in, eseri okuduktan sonra kendisini Altıncı Koğuş'ta hissedip ürperdiği rivayet edilmekte.

Eser, bir akıl hastanesi doktorunun, yıllar içinde yaşadığı ruhsal değişimi, giderek yalnızlaşmasını, bu yalnızlığını hastanenin müdavimlerinden birisi ile vakit geçirerek giderme çabasını ve nihayetinde bu yakınlaşmanın neden olduğu hazin sonu anlatıyor.

"Benim hastalığım, yirmi yıl içinde bütün kasabada tek bir akıllı adam bulabilmemdir. Ama o da bir deli!..." sözleri, bu hikayenin tek başına özeti adeta.

Doktor-hasta arasındaki diyaloglar, eserin belki de en güzel bölümleri. Etkileyici bir felsefi derinlik var bu bölümlerde.

Kısacası, monoton bir şekilde başlayan, ama giderek okuyucuyu düşünmeye sevk eden önemli, güzel bir eser...

Samoa'lı bir kabile reisinin Avrupa'da bir süre yaşadıktan sonra kabilesine geri dönmesi ve izlenimlerini aktardığı notların Alman bir yazarın girişimiyle derlenmesiyle ortaya çıkmış "Göğü Delen Adam".

Göğü Delen Adam, Samoa dilinde Papalagi kelimesinin karşılığı. Ufukta göğün içinden gelir gibi gözüken bir yelkenlideki Avrupalı misyonerler için kullanılmış bu ifade. "Beyaz adam" ve "Avrupalı" sözcükleriyle birlikte kitap içinde çok sık olarak kullanılıyor.

Papalagi (beyaz, Avrupalı adam), kabile reisi Tuiavii'nin bazen komik, bazen düşündürücü ama özünde erdem dolu eleştirisine maruz kalır hep. Bu eleştiriler, beyaz adamın bitmek tükenmez sahiplenme hırsı, zamana esareti, samimiyetten yoksun inanç sistemi, bilgiyi yük olarak taşıması, eğitime bilinçsiz biçimde yüklenmesi ve günlük yaşam biçimi üzerinedir.

Bilinç akışı tekniği yazım tekniği deyince akla ilk gelen yazarlardan olan Woolf'un bu kitabı, bu teknikle yazılmış diğer eserlere göre okunması ve anlaşılması daha kolay.

Bu kitabın aynı zamanda feminist düşünce için de önemli bir temel teşkil ettiği söyleniyor.

Bu eseri ben Maviçatı yayınlarından okudum ve açıkçası okuduğum çeviri çok hoşuma gitmedi. Bu kitapla ilgili başkaları tarafından yapılmış incelemelerden gördüğüm kadarıyla; özellikle Kımızı Kedi yayınlarından, sonrasında ise Koridor yayınlarından çıkmış baskılardaki çeviri daha tatmin edici düzeyde.

Bu kitabın Maviçatı, Kımızı Kedi, Koridor veya diğer yayınevlerinden yayınlanmış baskılarını okuyan okurların bu konudaki yorumlarını öğrenmek beni sevindirir.

Eserin her bir bölümünde, standart olarak, nefsin hastalıklarından birisi ele alınıyor; ardından bu hastalığa neden olan husus(lar) ve çözüm yolu/yollarına dikkat çekiliyor.

Bilindiği zannedilen ancak genellikle ihmal edilen pek çok önemli konu yalın, akıcı ve etkileyici bir dille anlatılmış.

Tek olumsuz eleştirim, kitabın editoryal açıdan daha iyi olabileceği yönünde.

Genel olarak, tekrar tekrar okunmasını önerebileceğim, insanoğlunun günümüzdeki iç çatışmalarına da ışık tutabilecek değerli bir eser.