E-Dergi

Keşke her bitirişimde unutup tekrar okuyabilsem dediğim Hüseyin Nihal Atsız'ın muazzam eseri. Edebiyatımızda için nasıl kıymetli bir eser olduğunu anlamak için Atsız'la aynı hayat görüşünü paylaşmaya bile gerek yok zira bu yadsınamaz bir gerçek. Okuyun çünkü "mutlak seveceksiniz". Okuyun çünkü tek seferde tadına doyamayıp defalarca okumak isteyeceksiniz. Okuyun çünkü kaç yaşında olursanız olun size mutlaka "bu zamana kadar neden okumamışım?" dedirtecektir. Okuyun çünkü vaktiyle bir Atsız varmış ki o musalla böyle adam görmemiştir.

"Mutlak seveceksiniz" çünkü her cümlesi samimi, her cümlesi şeffaf. Ne "vicdanını Moskova'ya satıp" da memleket özlemi edebiyatı yapanlar ne de dünyevi çıkarlar için duruşundan ödün verenler gibi. Özellikle "Türk Gençliğine" şiirinin her cümlesi başlı başına bir slogan kuvvetinde. Vıcık vıcık bir duygusallığa bulanmamış, derin ve etkileyici aşk şiirleriyse, asla kimsenin sizi öyle sevemeyeceğini; sevse de bu kadar güzel ifade edemeyeceğini düşündürüp aşk hayatınız konusunda bunalıma sürüklüyor. Aynı zamanda, okurken gönüllerimizin birleştiği soydaşlarımızın hasretiyle içim acırken; göz göre göre asimile edilmeleri karşısındaki çaresizliğimin utanç urganı boynumdaydı. Yine de ruhlarımızın Tanrıdağı'ndaki vuslatının tasavvuru dahi gönüllere su serpiyor.

"Mesela işçi sınıfı önderliğinde devrim diyince, yani sınıf kavramını ortaya koyunca ortaya, artık bütün millet diyebilir misin?"

274. sayfadan. Etkilendiğim bir kitaptı, önyargısız bir tutumla okumanızı öneriyorum.