E-Dergi

Tam olarak anlayamadım. Yarıda bıraktım. biraz abartılmış geldi bana

Ünlü Fransız yazarı Prosper Merimee’nin bu kısa ve klasik romanı, Bizet’nin aynı adlı operası sayesinde geniş çapta tanınan bir eserdir.Merimee burada, bir sigara fabrikasında çalışan alımlı ve cilveli Çingene kızı Carmen ile ona çılgınca sevdalanarak acı sona doğru adım adım sürüklenen Don Jose adlı asker arasındaki tutkulu ilişkiyi anlatır. Bu gizemli Çingene kızının serüvenlerinin yanı sıra Romanların yaşantısını, şaşırtıcı dünyasını da gözler önüne seren Carmen, günümüzde de değerinden hiçbir şey kaybetmemiştir.

“Bir hedef bulacaksınız, o uğurda çalışacaksınız, hedefinizi gerçekleştirmek için bir yol arayacaksınız, yol yoksa da o yolu yapacaksınız. Bir defa geçtiğiniz yoldan da bir daha geri dönmeyeceksiniz. Çünkü lüzumsuz geri dönüş başarısızlıktır, tekrara düşmektir, ufku kapatmaktır. Hedef bulmak, yol açmak ve aynı yoldan geri dönmemek… Hayattaki gayemiz budur.”

kitap sanki tanrı fikrini çürütmek için değil de, insanlara bilim sevgisi aşılamak için yazılmış. bu fikir, kitapta tek tek tartışılan onca teolojik argümandan sonra ( ki hepsinde esas olarak bir şekilde bilimsel bir karşıtlıkla konu ele alınıyor) kitabın sonlarına doğru farkedilebilir.

dawkins aslında kitap boyunca ateist bir fikri savunmuyor, hatta tanrı fikriyle ilgilenmiyor bile. kurmaya çalıştığı ana fikir; dinsel öğretilerin yy.lardır tembelleştirdiği, dogmalar ve tartışmaya açık iyi-kötü kalıpların içinde yaşamaya alışagelmiş zihinlerin özgürleşmesi fikri biraz. sanırım bir bilim insanı olarak bu, kendi felsefesinin ciddi bir kısmını açıklıyor. bunun yolunun da her insanın aldığı eğitim veya imkanları ölçeğinde mutlaka bilimin ışığında ve bakış açısına sahip bireyler olmasından geçtiğini söylemeye çalışıyor.

johann wolfgang von goethe tarafından 1774 yılında kaleme alınan roman. ana karakterimiz werther döneme damga vurmuş bir karakter; romanı okuyan bazı
kişiler, roman kahramanı werther'in etkisi altında kalarak
yalnızca almanya'da değil romanın çevrildiği başka
ülkelerde de intihar etmişler ya da intihara kalkışmışlardır.

goethe, "werther"i yazarken hem kendisinin, hem yakın çevresindeki kişilerin çarpıcı duygusal yaşantılarından yararlanmıştır. romanın yayımlanmasından yaklaşık on yıl sonra arkadaşı eckermann'a, "werther"in kendi
yaşantılarıyla ilişkisini şu sözlerle belirtir: "parmaklarımın ucunda yanarak beni sıkıntıya sokan bireysel, çok yakın ilişkilerdi, bunlar beni sonunda werther'i ortaya çıkaran ruh durumuna soktu. yaşamış, sevmiş ve çok acı çekmiştim."