E-Dergi

Okuduğum ilk kitap..
Beni bu büyülü dünyaya taşıyan masal..
Son Ada'yı iş yerinde unutunca tekrar okumak istedim..
Yıllar sonra tekrar okudum..
Bence büyükler de arada masal okumalı..

Bitti..
Yine Livaneli kalemi..
Yine bu kadar geç okuduğu için pişmanlık duyan ben..
Dünya üzerinde hırsın ve maddi değerlerin olmadığı son ada..
Orada yaşayan 40 aile..
Günün birinde gerçek dünyadan hırs ve kötülük getirip oraya taşınan bir devlet başkanı..
O son adayı mahvedişi..
Karakterler ve olaylar sıradan bir vatandaşın ağzından anlatılmış. Suçluluk duygusu duyan bir adalı anlatıyor herşeyi..
Tek kelime ile muhteşemdi..

Bitti..
Son iki bölüme kadar sonunu tahmin ettiğimi düşündüm. Klasik bir aşk hikayesi bekledim. Ve sırf okumuş olmak için devam ettim.
Ama son bölüm tabir-i caizse canıma okudu..
Ben sadece iyiki okumuşum diyebiliyorum..
Teşekkürler Serhat Güven..

Bitti..
"Cennete gitmek istedim otostopla" demişssin kitabında..
Umarım oradasındır şimdi güzel insan..
Bitirip öyle kaldırıyorum rafa ama tekrar tekrar inecek ve her kendimi kötü hissettiğimde ilaç niyetine okunacak...

Bitti...
Bir yaşam koçunun hayatına girdiği insanları sihirli değnek ile toparlamasını anlatıyor aslında..
Ama bana Nietzsche ağladığında tadı verdi.
Okurken çok keyif aldım ve yazarın bilgi birikimi beni çok etkiledi..
Keşke Wen gerçek olsa da kitaplarını okuyup feyz alsak :)