E-Dergi

bi arkadaşımın tavsiyesi ile geç tanıştığım bir yazar Alper Canıgüz. Kitap gayet akıcı,hiç sıkılmadan okudum. diğer kitaplarını da okuyabilirim dedirtti bana.beş yaşındaki çocuğun gözünden "bu kadar da olur mu?" dedim ama kitabı güzel yapan da bu zaten.Kesinlikle tavsiye ediyorum.

birçok yerini altını çizerek okuduğum bir kitap oldu. basit bir anlatımı üslubu var, ağır kitapların arasında mola kitabı olarak okunabilir. "gece" başlıklı bölümü sevdim .kitabın tespiti çok yerinde, uğruna çaba harcadıklarımız harcıyorsa bizi yalnızlık da nasiptir"...

sonu hüsrann ama gerçekçi...diğer kitaplarını okumadım ama bu kitap için şunu söyleyebilirim: ağır kitaplar okurken araya serpiştirmelik bi kitap. kişilerin fiziksel özelliklerni tasvir etme noktasında eksik buldum açıkçası. handeyi gözümün önünde canlandıramadım tam anlamıyla ki bir romanda olması gereken bir şeydir bu. ama yine de güzeldi.

Mükemmel diyemeyeceğim. basit bi kurgu, kitaptaki tek güzel yer ömer'in zeyneb'eyazdığı mektuptu sanırım, bi de bir iki cümlenin altını çizdim.beklentimi tam anlamııyla karşılasığını söyleyemem.

kitap biraz ağır ilerledi ama yine de güzeldi. nar ağacı'ndan sonra çok gözümü doldurmadı açıkçası