E-Dergi

Kitap, Ahmet Ümit'in çeşitli zamanlarda Radikal, Cumhuriyet ve benzeri yayın organlarının kitap eklerinde yazdığı yazılardan oluşuyor. Tam olarak deneme gibi olmasa da, belirli konular üzerinde insana o havayı yakalatan yazılar, yazarın geçmişi, bilgi birikimi ve çeşitli konular hakkındaki görüşlerini anlamak adına oldukça yararlı oluyor.

Eğer Ahmet Ümit'i sadece polisiye yazarı olarak değerlendiriyorsanız çerçevenizin kırılması adına iyi bir fırsat. Özellikle, korku edebiyatının kültü olan Bram Stoker'ın Drakulası ve Osmanlı arasındaki bağlantının anlatıldığı bölüm son derece leziz. Özetle, ben tavsiye ederim.

Türk Polisiyesi'nin en önemli sorularından: "Türkiye'de seri katil olur mu?". Emrah Serbes, sanki bunun biraz yanıtını verir gibi. Olaylar parka gömülmüş bir kutunun ihbarı ile başlıyor. Daha sonra Behzat Ç. ve Redkit'in karakterleri etrafında, özellikle Redkit'nin hayatına dair geri dönüşlerle öykü kuvvetlendiriliyor. Bana kalırsa, Redkit oldukça başarılı bir seri katil tiplemesi, bütün cinayetlerini bir bilmece gibi çözdürüyor cinayet büro ekibine hatta yazar zaman zaman okuya katille empati kurmasını bile sağlıyor. Bana kalırsa, filmi izlemek yerine kitabı okuyun derim.

Kişisel gelişim... Son on yıldır bu kavramla sıklıkla karşılaşıyorum. Türün ilk örnekleri genelde zamanında Amerika'da çok satan eserlerin çevirileriydi. O yüzden verilen örnekler bizim iş hayatımıza fazlasıyla yabancıydı. John'un patronuyla yaşadığı sorunları nasıl çözdüğünü ya da Marry'nin kendi işini nasıl kurduğunu anlatıldığı kısımlarda yürekten bir "vay be" bile diyemiyorduk. Ama son dönemde, Mesleki Yeterlilik Kurumu'nun yaşam koçluğunu da meslek olarak kabul etmesi belki de en somut gelişmedir, kişisel gelişimi toplum olarak içselleştirdiğimizi söyleyebilirim. Kişisel olarak, bu türün kitaplarını edebiyat dünyasının anti-depresanları olarak nitelendirsem de, meraklılarına tavsiye edilebilir.

Afrikalı Leo, Semerkant... Her iki kitapta lise dönemimin unutulmaz eserleriydi. Yanı başımızdaki Ortadoğu'yu birazda mistik bir hava katarak bambaşka bir bakış açısıyla görmeme neden olmuştu. Doğu'dan Uzakta'yı da biraz bu duygularla okudum. Belki çıtayı çok yukarıya yerleştirmemden olsa gerek hayal kırıklığına uğradım. Özellikle, geçmişle yüzleşme öğesi, Türk Sinemasından tanıdık kareler yakalama neden oldu. Yine de, Maalouf, okunacaklar listesinin en tepesinde yer almaya değer.

Daha ilk sayfasından itibaren bir başucu kitabı olduğunu düşündüğüm kitaba dair ilk yorumu benim yapmam şaşırtıcı. Önce Radikal'de daha sonra da Hürriyet'te takip ettiğim İsmet Berkan, geniş ufku ve farklı disiplinleri harmanlayan uslubuyla nadir köşe yazarlarından birisi, otuzlu yaşlarında yazdığı kitabın üzerinden neredeyse 15 sene geçmiş. Bence yeni elde ettiği birikimlerle, bir başucu kitabı daha yazmalı.