E-Dergi

yazarı bir önceki kitabı vuslat yağmurları'ndan beri takip etmekteyim. vuslat yağmurlarında toplumsal boyutları olan alevi-sünni gerilimini, romantik bir aşk hikayesi aracılığıyla, birleştirici ve bütünleştirici bir perspektifle ustaca işlemişti. Elveda yalnızlık da ise daha mikro bir yönelime yer vermiş gibi duruyor. Bu durum yazarı toplumsal mesaj verme kaygısından azade kıldığı için yazarın uslubunun daha edebi, sanatsal ve romantik bir hale gelmiş olabileceğini düşünüyorum. tabi bunu yaparken gerçeklikten kopmamak önemli. yazarın henüz ilk romanında ciddi bir edebi ustalık sergilediği göz önünde tutulduğunda, bu hataya düşmüş olabileceğine pek ihtimal vermiyorum açıkçası. kitabı henüz okumadım. okuduğumda tekrar bir değerlendirme yapacağım. yazara edebi serüveninde bol şanslar diliyorum.