E-Dergi

Bir zamanlar gavurun gavur, müslümanın da müslüman olduğu zamanlarda tarafların; sosyolojik, psikolojik, ontolojik ilişkilerini amiyane tabirle dibine kadar anlatan bir kitap. Kitap o kadar güzel akıyor ki, adeta bir roman gibi sizi o zamanlara götürüyor. O zamanlar bizim imanlı ecdadımızın müslüman vakarını iliklerinize kadar izliyorsunuz. Ve neleri kaybettiğimizi de...

Özlem hocanın daha önce okuduğum Türk Korkusu kitabı ne kadar enfes ise bu da bir o kadar güzel. Kitabın üslubu ise yazarın kolay kolay fikrini beyan etmeyin ufak dokunuşlarıyla hakikati sizlerin önüne seriyor. Ayrıca yazarın İspanyol kaynaklarını kullanıp o zamanların süper gücünün biz müslümanlara bakışlarını serdetmesi de ayrı güzel geldi bana...

Kitapla ilgili tek kötü şey ise, baskısının bitmiş olup -talep görmediği için olsa gerek- yeniden basılmamasıdır.

Müslüman derdiyle dertlenip küffar kafasını anlamak isteyen dostlara çokça tavsiye olunur. Allah yazara selamet versin, âmin.

Ahmet Haşim'in İkdam dergisinde yazmış olduğu yazılardan müteşekkil yazıları içeriyor kitap. Bu yazılar kimi zaman günlük hayattan olup, bazen de gezi yazılarını içeriyor. Haşim'in şair hissiyle yazdığı yazılar üslubu açısından çok tatlı geldi bana. Artık diğer yazılarını da okumak gerekecek benim açımdan. Tabi bunu da belirtmek gerekirse: yazarın her fikrine de katılmıyorum.. Ama üslubu çok nahif...

Birçoğunun dilimize pelesenk olduğu, bazısının artık unutulmaya yüz tuttuğu, kimisinin de çoktan unutulduğu deyimlerimizin hikayelerini anlatan çok tatlı bir eser. Kitap bitince "daha uzun olaydı, yine de okuturdu" denilecek türden. Mevzuya bir de İskender Pala'nın enfes üslubu eklenince; "okuma da yanında yat" gibi bir durum hâsıl oluyor.

Akif İnan ağabeyin "Hicret" ve "Tenha Sözler" adındaki şiir kitaplarına alınmamış, ismiyle müsemma olarak bazı dergi ve gazetelerde yani "Dışarıda Bırakılmış Şiirler"inden müteşekkil bir kitap. Ben, Ağabeyin "Hicret" kitabını okudum. Ona göre biraz zayıf kalsa da yine de abinin vurucu dizeleri gönle tesir ediyor. Ayrıca kitabın sonunda "Tercüme Şiirler" başlığı altında tercümeleri de bulunmakta. Alla, ağabeye gani gani rahmet eylesin, âmin.

Ömer Faruk üstadımın -kendisi söyledi kitap içerisinde- en son ama en zor kitabı bu olmuş. Kitabın ilk kısmı hep bahsettiği "hakikat" tırmanışı adeta. Lügate bakmaktan kitaba hakim olabilmek ne mümkün. İnsan amiyane tabirle "herhalde bütün tuşlara basıp bölüm geçmeye çalışıyor herhalde" diyor. Ne dersem yada dersek diyelim üstadım böyle uygun görmüşse biz okuruz. Yine yazsın bir daha okuruz. İkinci kısmı ise artık ulaşılan hakikatin keyfini sürmek gibi. Mevzuları daha açık ve net biçimde anlatıyor. Ha şunu da söyleyeyim ki böyle birinci ve ikinci kısım diye bir tasnif yok kitapta. Siz okuyunca anlıyorsunuz bunu. Yada anlayan şanslı sadece ben olabilir miyim acaba?

Kitabın muhtevasına gelecek olursa "her şey var" diyebilirim size. Ama en çok hakikat ve samimiyet var. Allah razı olsun ki Hamza'nın babası, Yobazın kendisi, Ab-ı Hayat'ın yolcusu beni çokça mutlu, mesud ve hakikatli eyliyor.