E-Dergi

Bazı kitapların ismi "beni oku" diye çağırır adeta. İşte bu kitap beni çokça çağıran bir kitap olmuştur. Okumaya başladıktan sonra en başta güzel giderken sonrasında biraz umudumu kırdı doğruyu söylemek gerekirse. Aslında benim hayal ettiğim "taş" daha çok mezar taşları, camiiler vs. gibi yapılardı. Bunlara tadımlık değinip sair taşlara çok yer ayırması beni cezbetmedi doğrusu.

Ayrıca kitap akademik makalelerden oluşması kitabı okunur kılmıyor. En azından bana sıkıcı geliyor bu tarz yazılar.

"Anamı sorsan Büyük Doğu'dur" Diyen Akif abinin fikirde Üstadı olan Necip Fazıl üstadı anlatması...

Belki de mücadelesinde en büyük destekçilerinden birisi olan Akif abinin Üstad Necip Fazıl'ı anlatması...

Üstad'ın büyüklüğü bu davaya açtığı yolun genişliğinden belli zaten. Onu yine, bir kez daha çok güzel bir abinin dilinden de dinlemek ayrıca da bir keyif. Rabbim iki Üstad'a da gani gani rahmet eylesin, âmin.

Üstad yaşadığı dönemin siyasi İslamî kıvılcımlarının destekçisi olmuştur. Bu desteklemek durumu onda partizanlıktan öte İslam davasının getirdiği bir şuur ve üstadlık davasının icabından geliyor. Bir şiirinde söylediği gibi durumu, konumu tamda böyledir:

"Rahminde cemiyetin, ben doğum sancısıyım!
Mukaddes emanetin dönmez dâvacısıyım!

Bu üç kitabı okuyanların anlayacağı gibi zamanında gelişen partilerin yedeklerine alabilecekleri bir adam asla olmamıştır! Hatta hiçbir partinin kapasitesi de buna yetesi değildir. Ama muarızları ve onu anlamak istemeyenler, onu hep partizanlıkla suçlayıp orada boğmaya çalışmışlardır. Derdi anlamak isteyenler ise okuyup bizzat kendi yazdıklarından Üstadı çok net anlayabilirler. Rabbim üstadıma gani gani rahmet eylesin, âmin.

Batının oldum olası tıynetidir: "Her güzelliği bozup onu bambaşka suretle sunması" Bu kitapta da Abdurrahman abi batının bu maskesini bir kez daha yırtıyor. Yırtıyor yırtmasına ama bizim kafalarımızdaki Batı insanının "cicili bicili maskesi"ni kim yırtacak? Batı ne kadar bu işin ustası olsa da bu işi ancak Peygamber tabiriyle "feraset sahibi" Müslümanlar tam manasıyla görebileceklerdir. Ve onlar da kulluk yani Rabbinin ona bahşettiği mesûliyet bilinciyle bunu kullarına anlatacaktır. Bu her geçen gün yapılagelmeye de devam ediyor. Tek tük olsa da vicdan ehli insanlar da bunun farkına varıyor ki bu da şu manaya geliyor: "Bu zulüm son bulacaktır." Mevlam bizi buna memur eyleye, âmin.

Kitap gerçekten çok güzel bir konuyla gelmesine karşın edebi olarak çok yavan kalıyor. Bu da mevzu anlaşılsa da okuma lezzeti vermiyor... Yine de Rabbim ihlasınca selamet versin Abdurrahman abiye.

Bu adam böyle ortaya çıkmayarak deli ediyor bizi. Dua etsin şeyhimizdir kendileri yoksa fena olurdu. :)