E-Dergi

Kitap ismiyle müsemma bir uşağın dilinden yaşadıkları hatıralar. Uşak olması hasebiyle sofra başı mevzularını anlatıyor genelde. Köşkte akşam kurulan ve sabaha dek süre içki ve fikir sofralarını anlatıyor bolca. İçki derken Atatürk'e saygısızlık edip sarhoş diyemeyiz! Çünkü "sabaha kadar içer ama tık demezdi hazrete." Artık bu nasıl bir irade oluyorsa, bilemedim. İçki sofrasından bahsetme sebebim aşağı yukarı kitabın çoğunu burasının kaplaması. Bir mevzu daha ilgimi çekti hatıralarda. Cemal bey sürekli Atatürk'ün çok şefkatli, yumuşak, anlayışlı olduğundan bahsediyor. Ama gel gelelim bir fare tıkırtısı gibi akışı bozan bir durum olsa herkesin buz kesmesi ve korkması. Anlayamadım bu duyguları gerçekten.

Fars diyarlarında bir padişahın yerine geçmesini umduğu oğluna verdiği nasihatleri içeriyor kitap. Sonrasında onlarca kez tercümesi yapılan bu eser 2. Murad'ın talebi ve İlyasoğlu Mercimek Ahmed tercümesiyle Osmanlı'ya kazandırılmıştır.

Kitaptaki nasihatler o dönemdeki hayatın her alanını kapsıyor. Oturma kalkma adabından tutun da devleti yönetmeye kadar giden nasihatler silsilesi yani. Kitaptaki nasihatlerin sultanın tecrübelerinden ve bilgisinden olduğunu tekrar söylemekle birlikte nasihatlerin bazısının baş üzerinde tutulacağı gibi bazısının ayaklar altına alınmaya layık olacağını da söylemek gerekiyor. Kitapta sultan da kendisini anlattığı bir yerde "eski günahkar olup sonradan tövbe nasip olduğunu" bildiriyor. Ve böylelikle sultanın feleğin çemberinden tersten geçtiğini anlıyoruz. Bundan sebep bazen nasihatleri musibetlerle de harmanladığı vaki oluyor kitapta. Yine de günahıyla sevabıyla Rabbim taksiratını affetsin demek düşer bize.

Üstad Necip Fazıl'ın Büyük Doğu dergisinde yazdığı 3 kitapta hitama erdirilen makalelerinin ilkini ihtiva eden eser. Kitabın içi umum manada zamanının hadiselerini içeriyor. Kitap bundan ibaret.

Sakarya; sâf çocuğu, mâsum Anadolu'nun,
Divanesi ikimiz kaldık Allah yolunun!
Sen ve ben, gözyaşiyle ıslanmış hamurdanız;
Rengimize baksınlar, kandan ve çamurdanız!

Diyor üstad şiirinde. Ben bu şiirin bu kısmına en çokta Serdengeçti ağabeyi yakıştırıyorum. Hem saf bir çocuk gibi neşeli hem de Allah yolunun divanesi. Zor zamanların güzel adamlarından bir tanesi Serdengeçti ağabey...

Hakkında çok şeyler dinledim, okudum. Bahsedenlerin hepsi de samimi olduğuna hemfikirdir Serdengeçti ağabeyin.

Ömrünü rejim ve inkilaplara muhalefetle geçirmiş, parasını da fakir talebelere bölüştürmüş güzel bir mümin. Tabi ömrünün bir kısmı da böylelikle mahkeme ve zindanlarda geçip garibanlıkla devam edegelmiştir. Sözünü her daim en üst perdeden söyleyip neticesine de katlanmış Serdengeçti ağabey.

Ömrü samimi olan adamın kitabı da bir o kadar samimidir. Rabbim gani gani rahmet eylesin, âmin.

Mümine, latif, zarif, nahif, pamuk gibi bir kalbin Allah, kulluk sızısı... Sâmiha anne hakkında çok şey demeye hacet yok. Çünkü gerçekten onun gönlünü izah etmeye benim kelimelerim aciz kalıyor. Mevlam gani gani rahmet eylesin, âmin.