E-Dergi

İlber Ortaylı'nın hiç görmediği ama gönülden tanıdığı ve çokça tanıyıp gönül bağının olduğu dostlarını anlattığı eseridir.

İlber Ortaylı'yı çokça dinlerim. Ama hep böyle bir noktada samimiyetsiz olduğunu hissederim ama adını da koyamam. Hoş benden ilmen, yaş olarak, tecrübe olarak kat kat üstün olabilir. Ve hatta memleketimizde klasmanında az insan da olabilir. Lakin bu benim kendisini eleştiremeyeceğim anlamına hiçte gelmez. Ki benimki de gönülle ilgili bir histir. Umarım yanılıyorumdur da o doğrudur. Keza istemem bu kadar seveni olan bir insan kötü birisi olsun.

Kendi soğuk geldiğinden mi nedir bilemiyorum eserine de tam ısınamadan okudum...

Piri Reis'in yeğeni ele avuca sığmaz, yiğit Sencivanoğlu'nun maceralarını ele alan roman. Hatta kitabın iddiasına göre roman değil de daha çok Sencivanoğlu'nun günlüğü diye geçiyor. Ama bu bana biraz abartı geldi. Çünkü hayatı hem Malkoçoğlu gibi ölümlerden ölümlere olması bir tık fantastik bir hayat gösteriyor. Ayrıca Sencivanoğlu dedenin çapkınlığının maceralarını da kağıda düşüp günahlarını ifşa edeceğini de pek zannetmiyorum doğrusu. Kitap dedenin gözünden anlatıldığı için bayağı bir müstehcen sahneleri de anlatıyor. Okumamak daha hayır okumaya göre diye düşünüyorum.

Rabbim Sencivanoğlu dedenin taksiratını affetsin. Abdullah Ziya ağabeye de gani gani rahmet eylesin, âmin.

Kitap muhtevası itibariyle İslam ve hristiyan medeniyetlerini mukayese etmekte. Osmanlı'nın son zamanında bu kitabı yazan müellifin çok isabetli tespitleri var. Ama muhtevayı gördüğüm zaman bir çok eksikte olduğunu ve kitabın şu anda çıksa daha şümullüsünün ve hacimlisinin hatta üzerine daha güzelinin neşredilebileceğini düşünüyorum. Mevlam müellifine gani gani rahmet eyleye, âmin.

Toplam üç hikayeden oluşan ama bin bir hakikatten de bahseden bir kitap. Ömer abinin en tatlı eserlerindendir ki ben ikinci defa okuyorum. Mevla'm Ömer abiye selamet versin, âmin.

O günleri biz insanlar arasında döndürür dururuz (zaferi bazen bir topluma bazen öteki topluma nasip ederiz.) Ta ki Allah, iman edenleri ortaya çıkarsın ve aranızdan şahitler edinsin. Allah zalimleri sevmez. (Âli İmrân 140) diye buyurdu Allah Teâlâ (c.c)...

Bana bu kitap en çok bu ayeti kerimeyi hatırlattı. Çünkü o zaman bizim muzaffer günlerimizdi. Bu haseple izzetli, mağrur ve şerefli idik. Ki bunun hepsi Rabbimizin dinine sarılışımız hasebiyle olmuştu. Biz dinine sarıldım o bize Kanuni gibi hükümdarlar, Barbaros Hayreddin Paşa gibi paşalar nasip ederek boynumuzu dik, gönlümüzü kırık eğledi. Hamdolsun Rabbimize.

Kitap Barbaros Hayreddin Paşa genelinde Türk denizciliğinin zirvesini anlatıyor. Onun hem babayiğitliğini hem babacanlığını hem de Müslümanlığını görebilmek için çok tatlı bir roman. Kadir abinin de kitaba verdiği lisan zevki ve Müslüman vakarı da apayrı bir tat ki sormayın gitsin.

Rabbim Müslüman ecdadımıza ve Üstadımıza gani gani rahmet eyleye, âmin.