E-Dergi

Polisiyelerde genellikle okuyucu katile sinir olup, onu yakalamaya çalışan polise karşı bir sempati duyar.Ancak bu romanda bu biraz tersi gibi.Şahsen ben okurken Nora pekde yakalansın istemedim.Hatta bir ara yakalanıp nezaretten geri salınınca memnun olmadım diyemem.
Roman kurgusal olarak okuyucuyu içine alyor; fakat yazar kitabın kapağında her ne kadar en iyi romanım diye bahsetmişse de en iyi sıfatı bu kitap için biraz ağır kalır.Dedektif O'Hara 'nın kitabın belli bölümlerinde turist olarak karşımıza çıktığı bölümler biraz zorlama olmuş.Ayrıca Nora'nın annesinin hastanede çantaya attığı mektupta annesinin bütün sırrının olduğu mesajı verildi ama okuyucu hastabakıcı Emily'nin dedektiflere anlattığı üstünkörü bilgiler hariç hiçbir sırra vakıf olamadı.Dedektiflerden Susan, hem O'Hara' nın eski kocası hem de amiri olarak gösterildi ama Nora takipteyken evi öğrendiğinde ikinci katta el sallayan Susan'ı görmüş olması gerekiyordu.Çok dikkatli olduğunun üzerine kitapta sıkça değinildiğinden gördüğünü varsayarsak, Collonial 1 sigarta şubesine yaptığı ziyarette de konuştuğu bayanın susan olması ve bunu da Nora 'nın farketmemesi biraz düşündürücü tabi. Neyse özünde güzel bir polisiye romanı.Ama en iyisi değil...

Ayşe Kulin yine temiz türkçesiyle gayet güzel işlemiş romanı.Değinilen konular, anlatımdaki objektif yaklaşım,iki ayrı kadından iki ayrı bakış açısıymış gibi okura hissettirmesi iyiydi; fakat sonunda yazarımızın kitabin final bölümünü kardelenlere destek amaçlı olarak kullanması finali yetersiz bırakmış bence.Böylesi güzel bir öyküye insanın boğazını titreten veya tüyleri havaya kaldıracak hoş, dramatik bir final yakışırdı diye düşünüyorum.Hatta düşünmüyorum eminim.Kitabı okuyanlar göreceklerdir, tam başka bir konudayken Nevra Zelha'ya birden gereğinden fazla ısrar ediyor hem de romanın genel kurgusunu bozarcasına.
Ama bu eleştirilerim romanın hoşluğu yanında küçük kalıyor.Okunmalıdır derim.

Bu müthiş kurgu ve tempo için yazarı kutlamamak elde değil.Soluksuz okumaya müsait.Fakat kahramanımız Gökhan Birdağ nedense bana hani şu Amerika'nın her ihtiyacı olduğunda oradan buradan getirilen, olay mahalline gittimide taş üstinde taş bırakmayan meşhur kahramanları John Rambo'yu hatırlattı.Yalnız bu ayrıntıya takılınmazsa rahatsız etmiyor insanı.Kitabı bir gecede bitirdim.A.S.İ.'cilerin analizleri hakikaten ilginçti.Kesin okunmalıdır derim.

Siyasal sürgündeki bir doktorun belli bir parayla Türkiye'ye gelmesi burada bazı şeyleri baştan yapılandırmak istemesi ve bu arada bir de aşık olması aslında roman için güzel malzeme fakat sayın Vedat Türkali'den özür dileyerek okurken acayip sıkıldığımı belirtmeliyim.Roman ortam tasvirleri okuyucunun olaya daha iyi adapte olması için iyidir ama bu romanda bunun biraz suyu çıkmış gibi.Resmen romanın kahramanı Nahit Kotar'ın 24 saatini BBG evindekiler gibi full izlemek zorunda bırakıldım okurken.Aradaki böyle lüzumsuz bölümleri, çıkarırsak bu 600 küsür sayfalık roman aslında 150-200 sayfada bitebilirdi desem abartmış sayılmam.

Daha önce bir araştırma kitabını bu kadar kısa sürede okuyamamıştım.Ama inanın değdi.Daha önce kafamı kurcalayan fakat bir kabına sığdamadığım veya şüphelendiğim halde araştırmaya üşendiğim konularda çok ilginç tespitler vardı.Sabetayizm,sabetayistler,Osmanlıya gelişleri,Dönmeleri,bektaşiliği seçmeleri, onu da kendilerine uyarlamalarıve yüzyıllardır bu toprakların üzerinde bir şekilde başa oynamaları hakikaten çok ilginç.Kitapla ilgili olumsuz eleştirileri de okudum.Çok azına katılabildim.Okurken hadi canım bu da olurmu diyecek bölümlere rastlayıp onları ayrıca araştırdım.Öyle pekte havada kalan iddialar değiller.O yüzden bence mutlaka okunmalı ve üzerine konuşulmalıdır derim.