E-Dergi

Türk edebiyatına alışık bünyeme çarğınca "ya sizin derdiniz de bu mu, biz neler yaşadık bu topraklarda sizin kadar dramatize edemedik" dedirtti. Belki başka bir coğrafyada yaşamış olsam daha çok içime işlerdi, ama dert beğenmeme tafrasına girmeme sebep oldu :D
Ama okuyun, güzel kitap, asla bir kayıp değil.

Her insan içinde taşıdığı bir sırla büyüyor, aile kuruyor, ailesinin sırlarıyla yeniden kuruluyor... Bazen çırılçıplak gerçeklerle yüzleşmek, içinde büyüdüğü çamurdan yıkıyor insanı. Tertemiz...
Sadece daha derin, daha içselleştirmemize izin vererek anlatılabilirdi hikaye. Karakterler kendilerini anlattılar, fırtınalarını anladık. Ama bağ kuracak kadar zaman geçiremedik onlarla.

Okurken kendinizi Şehnaz'ın anne ve anneannesiyle yaşadığı evin, Bebek ev'in içinde hissediyorsunuz. Şehnaz iflah olmaz belleğinin dönüp dönüp aynı noktalara takılan zihninin içinde sizi de taşıyor, Şehnaz'ların yemek masası nerede, balkon kapısı berjere hangi açıyla açılıyor, Bebek Ev'in sürekli sigara içilen salonuna ışık nasıl düşüyor, bu ülkenin kadınları kendinden sonraki kuşağa nasıl aynı döngüyü derdi aktarıyor, kendine akmayan döngüyü son kuşak nasıl sahiplenip de kendine acı çektirmek için bilinçsizce uğraşıyor, modernleşmeye çalışırken geleneklsel kodlarından da kopamayan ülkemde kurumlar, apartmanlar, komşuluklar nasıl takvim yapraklarıyla birlikte kopuyor - soluyor - bozuluyor ama içinde hala bir menekşe yeşertmeyi başarıyor... Böyle uzar gider. Ezcümle, okuyun bu kitabı ve Türk edebiyatına - Ayfer hanımın kalemine bir kez daha aşık olun.

Ece Temelkuran'ın tarzı ile barışamıyorum. Tüm kadınların kafası karışıktır demiş ve dili de kargaşa üzerinden kurgulamış, yetişemedim. Şu an için bana çok soyut çok dağınık geldi

İlk okumaya başladığımda yanlışlıkla çocuk kitabı aldım sandım. Ama okumaya devam ettikçe İran'ın, İranlı insanların oradaki medeniyetin yıllar içinde maruz kaldığı sistematik çöküşü ince ince dokuduğunu farkettim. Ellie büyüdükçe ben de onunla birlikte büyüdüm, gözlemledim, deneyimledim. Tadı damağımda kaldı, şahaneydi