E-Dergi

A.R. Altınay için "Tarihi Sevdiren Adam" yakıştırmasının arkasında yatan en büyük gerekçeyi "toplumun tarihsel kökenine bağlılığını üst seviyeye çıkarmak için kullanmış olduğu dilin oldukça akıcı ve anlaşılır olması ve betimleme kudretine" dayandırmak çok yerinde olucaktır. Öyle ki tüm bunları gerçekleştirirken tarihi, tahrifata uğratmadan yapma gayreti takdire şayandır.

Osmanlı İmparatorluğu’nun yakın tarihinde harici ve içtimai meselelerin ele alalınabilmesi hususunda Midhat Paşa'nın tahlilleri birinci gözden tanıklık etmesi bakımından büyük ehemmiyet taşır. Özellikle tarih boyunca sıcak bir bölge olma özelliği taşıyan Suriye ve çevresinin ahvalini anlama noktasında kısa ve uzun vadede kıymetli bilgileri bizlere sunar.

Ömer Seyfettin, bu eseriyle millî benlik ve kimlik bilinci konusunu bir çocuk karakter üzerinden işlemekte, okuyucuya küçük yaşlardan itibaren kültürel kökenlere sahip çıkmanın önemini vurgulamaktadır. Primo’nun yaşadığı içsel çatışma, dönemin Türk toplumunun yaşadığı kimlik bunalımlarını da yansıtır niteliktedir. Özellikle Osmanlı İmparatorluğu’nun son döneminde Türkçülük fikrinin yükselişe geçtiği bir dönemde kaleme alınan bu hikâye, bireyin millî kimliğine olan bağlılığının toplumsal bir sorumluluk haline geldiğini vurgular.
Hiç kuşku yok ki Ömer Seyfettin'in yarım kalan bu eseri zamanı aşarak zihinlerde birbirinden birçok farklı senaryo ile sürmeye devam edecektir.

O günleri Rumeliyi görmek, duymak ve anlamak... Hepsi bu eserde var.

Ömer Seyfettin okumanın yaşı yoktur. Her dönemde okunası kitapları vardır.