E-Dergi

Amerika'da renk ayrımının en fazla olduğu bir zamanda üniversiteyi yeni bitiren bir genç kız evine geri döner ve yerel bir gazetede yazar olarak işe başlar. Kendisinden beklentilerin çok fazla olması nedeni ile eziklik hisseden ve bu baskıyı kaldırmak için de en yakın arkadaşları olan siyah hizmetçilerinden yardım alan bu genç kız kendini bir anda toplumun karşı olduğu fakat kendi için normal olan bir yaşamın içinde bulur.""Renkler farklı olsa da duygular hep aynıdır.""

Ne kitaptı ama 
Sadece kitabı elinize alın arkanıza yaslanın ve gerisini İrvin D. Yalom’a bırakın derim. Hemen okunup rafa kaldırılabilecek bir kitap değil gerçekten, sindire sindire okunması gereken bir eser. Bir yandan psikolojik çözümlemeler yapılırken diğer yandan da çok derin bir felsefe yapılıyor. Özellikle ölüm üzerine yapılan felsefeler harikaydı. Baca Temizliği yöntemi çok enteresandı. Her ne kadar konusu ümitsizlikte olsa benim için ümit verici bir kitap oldu ve altını çizdiğim cümleler çoğunluktaydı.
*** Ölümün son iyiliği, bir daha ölme şansını ortadan kaldırmasıdır.!
*** Hayat, doğru cevapları olmayan bir sınav.!
*** Sıfırı sıfırla bin kez de çarpsanız yine sıfır elde edersiniz. !
*** Doğru melodiyle doğru dans !
*** Evlilik bir hapishane değil, içinde daha yüce bir şeylerin yetiştirildiği bir bahçe olmalıdır.!
*** Beni öldürmeyen şey beni daha da güçlendirir.!
Fevkaladenin fevkindeydi. İyi ki okumuşum !!!

Herkes hayat sanki sadece kendi yaşadığıymış gibi sanıyor ve yanılıyor. Tehlikeli bir hayatla tanışmamı sağlayan bir kitap oldu benim için. Mafya babaları, rant meseleleri, kadının ve kadın bedeninin hiçbir değerinin olmadığı erkeklerin kadınları sanki kendi mallarıymış gibi gördüğü hayatlar.Komiser Nevzat, hepimizin polis mesleğinde görmek isteyeceği tarzda işini yapan, lakabının hakkını veren birisi. Ben Nevzat Komiseri çok sevdim, okuduğum ilk kitabı ve dolayısıyla ona yaşam veren Ahmet Ümit’i de sevdim. Kesinlikle okumaya devam edeceğim bir yazar. Hızlı okunan ve kendinizi olaya kaptırmanızı sağlayan bir dili var, en azından bana bu şekilde etki etti. Özellikle sonlara doğru elden düşmeyen bir kitap olmuş ilk bölümlere göre son sayfalar daha hızlı okunuyor. Benim için bir kitabın başı ve sonu çok önemlidir, sizi içine sürüklemesi açısından. Elinize aldığınızda hayatın bazı insanlar için ne kadar da acımasız olduğunu göreceksiniz. "Hayatın çiğneyip tükürdüğü insanlar.."

Hediye etmek için almıştım.. Oyuncu anne ve takvim dün ulaştı elime.. Ahmet Ümitim'i kenara bırakıp 2 saatte takvimdeki tüm oyunları oynadım sanki :) Fotolarını çekip çekip arkadaşlarıma yolladım.. Hep birlikte bayıldık!!!

Aşk hikayesinden çok ; Osmanlının son dönemlerinden kesitlerle, hiç yaşamadığımız bir tarihte, bilmediğimiz insanlarla bir savaşı beklemenin yıpratıcılığını, bir savaşın acılarını, zorluklarını, yokluğu-yoksulluğu, açlığı -kıtlığı benliğiniz de hissedeceksiniz. Bir göçün ne anlama geldiğini, cephe gerisinde kalanların neler çektiğini bazen tüyleriniz ürpererek, bazen gözleriniz dolarak okuyacaksınız… Tebriz, Tiflis, Bakü, Trabzon ve İstanbul’u dolaşırken savaş ne demek, insan ne demek daha iyi idrak edecek, gerçekten acının dili, dini ve milliyeti yokmuş diyeceksiniz.
"SEN ÖYLE ÇAĞIRMASAN, BEN BÖYLE GELMEZDİM!” diyen Setterhan ve Zehra'nın aşkı yüreklerinize mühür vuracak ve kitap bittiğinde gölgenin gölgesi bana hak vereceksiniz.

Tek yudumda içilesi bir eser... Kalemine Yüreğine sağlık Nazan BEKİROĞLU...