E-Dergi

Bence romandan ziyade bir araştırma kitabı olarak bakılıp öyle okunmalı.Çünkü roman olduğunu sanıp aldım elime ama bahsettiğim gibi bir kitap.Kitapta özellikle maden işçilerinin ne zor şartlar altında çalıştığı,geçim sıkıntıları anlatılıyor. Orwell bizzat gidip işçileri,yaşadıkları ve çalıştıkları yeri incelemiştir.Aslında yayıncı ve yazar olan Victor Gollancz tarafından işsizliğin yoğun olduğu bölgeler olan Lancashire ve Yorkshire'a incelemelerde bulunması için gönderilir ve kitap bunun sonucu ortaya çıkar.

İlgiyle ve merakla okuduğum bir kitap oldu, çoğu okuyucunun söylediği gibi yazarın "Hayvan Çiftliği" kitabının genişletilmiş versiyonu gibi. Kitabı okumaya başlarken kitabın özetinde yazdığı gibi ütopik bir hikaye okuyacağımı düşünmüştüm ama okudukça aslında olayların günümüzde fazlasıyla yaşandığını fark ettim. Özellikle şu günlerde mutlaka her okuyucunun okuması ve dersler çıkarması gereken bir roman olduğunu düşünüyorum. Kitapta insanlar üzerinde kullanılan "Geçmişi kontrol eden, geleceği de kontrol eder, şu anı kontrol eden geçmişi de kontrol eder." yöntemi sanki günümüz dünyasının yöneticileri tarafından çok iyi öğrenilmiş ve uygulanıyor gibi... Okuyun mutlaka, okuduktan sonra bireyselliğin ve özgürlüğün önemini daha iyi anlayacaksınız ama asıl soru şu: İki kere iki kaç eder?

Sıradanlıklar arasında boğulmuş dorothy ve din adamı babasının arkasını toplayarak geçirmektedir hayatını. Sonra bir şey olur, yok olur hatta kendini dahi kaybeder. Orwell öyle bir ağ örüyor ve sizi öyle bir adapte ediyor ki hemen her cümleyi hafızanıza kazımak istiyorsunuz.

“Boğulmamak İçin”kitabına başlamak benim için zor oldu.Ama daha ilk paragraftan insanı içine çekmeyi başaran, şaşırtıcı derecede gerçekçi gelen, akıcı bir eserle karşı karşıya kaldım. Anlatıcımız, kırk beşine gelmiş, takma dişlerine alışmaya çalışan, şişman, evli ve çocuklu, fatura dertleriyle boğuşan,modern hayatın köşeye yığdığı milyonlarca insandan yalnızca biri. Gördüğü küçük bir kelimeyle birlikte geçmişe dönen George Bowling, çocukluğunu, gençlik dönemini, tutkularını, savaş yıllarını hatırlıyor. Aslında savaşın getirdiği fiziksel, maddi zararlara neredeyse hiç değinmiyor. Çünkü George’a göre, savaş hakkında asıl kötü olan şey,nasıl öldüğünüz değil, nasıl ölmediğinizdir.

Geoge Orwell'in en beğendiğim kitabı son derece akıcı bir dille yazılmış, karakterlerin fiziki ve kişilik özellikleri çok güzel tasvir edilmiş. Konusuna gelince; Hindistan'ın bir eyaleti olan Burma'nın, dünyanın en büyük emperyalist gücü olan İngiltere'nin sömürgesi olduğu dönemi anlatıyor. Yıllar önce okudum, kitaptaki bir bölümde, Burma'da yaşayan İngilizlerden oluşan bir lokalin kapısında ''Köpekler ve Hintliler giremez ''. Yazısı hala hatırımda. Çok güzel bir kitap.