E-Dergi

Batımızda bir Avrupa var ki din, adet, ahlak, sanat, siyaset vesair hiçbir şeyin bünyesinde örtülü bir sır bırakmak istemiyor. Doğumuzda da öyle değişmez medeniyetler duruyor ki oralarda her şey karanlık muammalara gömülü. Kadının yüzü nefesini tıkayan sık kıl peçelerle örtülü. Biz bu uç noktaların orta yerindeyiz. Şimdi söyleyiniz, nasıl istiyorsunuz? Doğumuza bakıp kadını mumya gibi örtülerle kefenleyelim mi? Yoksa batımıza dönüp onları taklit ederek mahrem her nemiz varsa Mikelanj'ın Kaptif heykeli gibi çırılçıplak ortaya dökelim mi?

Babadan kalma tarlasını elinde tutmaya çalışan bir köylü... Tek derdi tarlasını sürmek ve akşam eve çorbasını götürmek. Bu köylü Karabibik'in bir de hayali ve var iki çift öküz sahibi olmak ve artık otuzunu aşmış kızı Huri'yi evermek... Türk edebiyatında ilk köy romanı olarak geçer kısa ama doğal şivesiyle farklı bir havası var...

"Otların görkemli, çiçeklerin mağrur olduğu günler geçti artık! Yas tutmak yok şimdi. Elimizde kalanlara tutunacağız."

Odin, Thor, Loki ve daha niceleri..Bütün dinler, mitoloji kaynaklı birbirinin değiştirilmiş versiyonu olduğunu kanıtlıyor.

Baba çocuk ilişkisi ile ilgili kısmı çok beğendim. Paragraf şöyle bitiyor: Mel'un oğul. Mağbun Peder!... Kısa ama mektepte falakaya yatırılmanın yanlışlıkları, kuşak çatışmaları herşey var içeriğinde...