E-Dergi

Bir Oğuz Atay hayranı olarak ne desem az kalır. kitaptaki bütün hikayelerde ortak olan o ürpertici his çok başarılı işlenmiş.

atsız'ın okuduğum tek romanı. o epik mahkeme sahnesi yazmaya cesaret isteyen bir bölümdü.
atsızla alakalı önyargıları yıkıp olursanız gayet güzel ve kaliteli bir aşk romanı okumuş olursunuz.
tavsiye ederim.

bu kitap konusunda insanlar ikiyi ayrılıyor; ya çok sevip başucu kitabı yapanlar yada nefret edenler.
kitabı konusuna dair herhangi bir ön araştırma yapmadan okumaya başlamıştım. hiçbir şekilde kitaba giremedim. bir türlü ilerlemiyor, akmıyordu. resmen okumak için kendimi zorluyordum. Nobel ödüllü olması beni kendimden şüphe ettirdi ve internetten yorumlara baktım. meğerse okuyanlar ya çok beğeniyormuş ya da benim gibilermiş.
işin ilginç olanı bu kitabı son 30-40 sayfa kala bıraktım ve üstünden 6-7 ay geçtikten sonra kitabı okuma isteği geldi içimden. sanki özlemiş gibi.

Zweig bu sefer de iki temel duygu, aile ve vatan sevgisi, arasında kalan bir karakterin gelgitlerini muazzam anlatımıyla konu almış. gerçekten de insanı bu kadar iyi tanıyabilmiş ve maharetlice anlarabilmiş birisini okumak ayrıca keyif veriyor.

iş Bankası yayınlarından okunmasını tavsiye ederim.

yazarın çok kadim bir durumu sorguladığı bir eseri. içinde kısaca bahsedilen da vinci ve son akşam yemeği tablosu hikayesi güzel bir yorumdu