E-Dergi

İdela sahibi olmanın normal olmadığı toplumlarda ideal sahibi insanlar "anormal" karşılanır; insanların hayat dedikleri akışın dışında yaşarlar ve ölürler. Burada hayatını kitaba, okumaya, üretmeye adamış bir insanın hayatı üzerinden yıllardır okur yazarlıktan çıkıp "okurluğa" terfi edememe halimizi sonu çok hazin biten bir hikaye üzerinden vermeye çalışılmış Mustafa Kutlu. Her ne kadar eksik yanları olsa da rahatlıkla okunabilecek güzel bir hikaye.

İnsanların görünme arzusu neredeyse günlük hayatta bile şov maksatlı hareketler şeklinde kendini göstererek farkında olarak veya olmayarak haz gibi değişkenlik arz eden bir duygunun esiri olup başkalarının istekleri doğrultusunda hareket ederek kendini esaretin kollarına bıraktığını , baş örtüsünün nasıl sadece başa indirgendiğini ve yıllar içinde geçirdiği evrimi anlatan güzel bir kitap.

Bir söyleşiden bu kadar güzel ve kapsamlı bir hikayeyi okuduğumda işte yazarlık budur dedim. Bize Muzo'nun küçüklüğünü anlatarak her zaman başkasına bakan gözlerimizi kendimize çevirererek kendimizi okumamızı sağlıyor. Televizyonun, bilgisayarın ve otomobilin insanı nasıl haz ve hız tutkunu yapıp yönlendirdiği, düşünüyorum derken aslında insanın belli istekler doğrultusunda nasıl düşündürüldüğünün, sürekli bilgi bombardımanı altında nasılda düşünmeye fırsat bulamadığımızın, kavramlarla oynanılarak bize nasıl sunulduğunun ve televizyonun aslında bir satış makinesi olduğunu çok akıcı ve sade bir dille anlatmış.

79'lu 80'li yılların bir fotoğrafını önümüze bırakıp bizi geçmişe götürüyor. Kah köyden şehre giden yol iz bilmeyen, saf, temiz, şekillenmeye müsait gariban Anadolu insanı. Kah Anadolu'dan daha önceden göçmüş ve geçmişi ile, geldiği yerle bağını pamuk ipliğine bağlayarak yaşamını sürdüren yaşını başını almış insanlar ve onların çocuklarının şehir hayatına alışmada aşırılık gösteren züppe hayatları Bir de hiç değişmeyen yapay şehir hayatı. Bu yapaylığın içinde doğallıktan gelmiş insanların yaşam mücadeleleri. Siyasi olaylara karışan ve Dünya'yı düzelteceğini sanan, eziyet görmüş, çalıştığının karşılığını almamış, sürekli bilenmiş, ne yöne gideceğini bilmeyen ve şekillenmeye müsait insanların bir şekle sokularak meydanlara sürülmesini anlatan geçmişimizin bir fotoğrafı.

Şu fani hayatımızda yaptığımız yanlışları ( çocuk eğitimi, din eğitimi, manevi boşluk...) ibretlik olaylar ile anlatan, kendimizi sorgulamamızı sağlayan bir kitap.