E-Dergi

Maddi hayatı su yeşertirken manevi hayatı "ateş" yeşertir. Her insan ateşine dayanabildiği oranda yaprak açar; kendisini yakan ateşi yapraklarının hareketlenmesi ve büyümesi ile söndürür. Hatta başka ateşlerde başka çiçeklerin açmasına vesile olur. Burada önemli olan yanmanın önemini bilmek ve ona göre hareket etmektir. Çünkü yanan, yandığını anladığında gerginliğinden ve sertliğinden kurtulur. Ateşiyle kendine şekil verir. Allah'ın izni ile.

Çevresindekileri sürekli tetikleyen, hedefleri olan bir insanın yanı sıra bir ödül töreni hikayesi ile insanların hem toplum olarak hem de birey olarak zaaflarını çok güzel bir dille anlatan ve yer yer insanı güldüren sahneleri ile gerçekten okunması gereken bir eser.

Yaşanmış bir tevbe hikayesi. Doğrusu tevbe etmek de tevbenin hakkını vermek de çok zor. Ama kolaylığı içinde olan bir zor. Bunu kendi hayatımndan da biliyorum ki geçmiş bizimle bereaber adım adım gelceğe doğru yol alıyor. Sırtımızda taşımamız meburi bir torba gibi. Ancak torbanın içine koyduklarımız bizimle beraber ilerlemiyor, Bazen önümüze dikilip hesap soruyor. Hele bir de tevbe etmişsek hesabı daha bir acımasız oluyor. Cünkü tevbe bize yapışmış günahları içimizi yakan pişmanlık ameliyatı ile bizden ayırdığı için acı kaçınılmaz bir hal alıyor.

Geçmişlerini ağır bir yük gibi sırtlarında taşıyan, bu yükleri neredeyse hiç indirmeyen ve indirmedikleri bu yükleleri istemeden de olsa en yakınlarına hiç suçları olmadığı halde taşıttıkları içn ayrıca yük yüklenen iki inasının hikayesinin yanı sıra Türkiye'nin yakın yüklerinin ele alındığı karamsrlıkların yoğun olarak işlendiği ancak arada bir şimşek misali çabuk kaybolan ümitlerin işlendiği bir hikaye.

Yabancıların kaleminden okuduğumuz Alamut'u bir yazarımızın kaleminden okumak fikri ile aldım. Bana göre yer yer sürükleyici olan bu kitap aynı zamanda Alamut kitabından alıntı diyebileceğimiz bilgilere yer vermiş. Bunlara bir diyeceğim yok. Ancak Hasan Sabbah gibi bir beyin yıkayıcının ve nihayetinde suikastçilerinin arada bir eleştirilmelerine rağmen son derece sevecen, masum, sade yaşantılı gösterilip Selçukluların cani, acımasız, katil, katliamcı gösterilmeleri taraflı yazılmış bir tarihi roman intibaı uyandırıyor. Hele hele sahte cenneti gören birisine yakıştırılan o son, hiç de şık durmuyor.