E-Dergi

Mustafa Öneş’in şiir bilgisinde de eksiklikler
var. Örneğin, onun nazarında
“imge” ile “simge” aynı şeydir. Bu
yargıya varmak için yazarın “genellikle
uzak çağrışımlı imgeler/simgeler
kullanan şair” ifadesi bile
kâfidir
Her şeye rağmen Şiir Kuşatması’nda
Dağlarca’nın, Nazım Hikmet’in
(835 Satır, Rübailer), Ahmed Arif’in,
Edip Cansever’in, Necatigil’in (Divançe),
Hilmi Yavuz’un (Bedreddin Üzerine
Şiirler) şiirine dair yer yer yararlı
tespitler bulabilirsiniz.

Okuyucuya, olur da sunduğu bilmeceleri
ve yaptığı göndermeleri çözebilirse
diğer sefil okuyuculardan daha
‘ince’ ve ‘nitelikli’ olduğunu hissedeceği
vaadinde bulunan yazarlar ve
kitapları çok kalıcı olmayacak. Birbirlerinin
zekasını kutlamakla kalmış
olacaklar. Calvino yine, edebiyat denen
şeyin, zekanın bir havai fişeğinkine
benzeyen kısa süreli gürültü ve parıltısından
sonra geriye kalanlar arasında
bulunabileceğini hatırlatıyor okuyucuya

Kazanmak ya
da kaybetmek gibi ağır bir mevzuyu tartışıyor
gibi görünse de, Greene’nin elinin
alışık olduğu Hollywood filmlerinin
ucuz çözümlerinden fazlaca nasibini almış.
Romandan kaybetme üzerine felsefi
bir bakış bekleyenler hayal kırıklığına
uğrayabilir. Sayılar ve sistemler üzerine
hoş ve aydınlatıcı anekdotlarla bezenmiş
akıcı bir kısa romanla yetinebilecek
olanları ise keyifli saatler bekliyor.

romancının diğer
kitaplarını, özellikle de en son Yanılsamalar
Kitabı’nı bozan kusurlar da yine
burada fazlasıyla mevcut. Bu açıdan bakıldığında,
son kitabı, Paul Auster’ın yazarlığının
en iyi ve en vasat yönlerini
özetleyen ufak bir minyatür gibi.

bir tereddüdün romanı, yalnızız gibi eserleriyle insanı bir hezeyandan diğerine sokan, dokuzuncu hariciye koğuşu ile sefa'nın bacak ağrı ve sızılarını okuyucuya taşıyan, dolayısıyla hissettiren, es geçilmesi imkansız, olmazsa olmaz yazarlarımızdan biri ve bu yazarı daha yakından okumak ve tanımak isteyenlerin yararlanabileceği bir eser