E-Dergi

Modernist romanın ilk örneklerinden olan bu romanda Gide, yazıldığı yıla göre çok yeni sayılabilecek birçok modern anlatım tekniğinden faydalanıyor.

Okuması çok keyifli bir romandı. Pip’in gelişimi ve büyümesi, umutları, hırsları, hataları, pişmanlıkları ile beraber hayatına giren nevi şahsına münhasır birçok karakter...Çok keyifli ve kesinlikle okunması gereken bir roman.

Roberto Bolano'nun 60'lı ve 70'li yılların Meksika'sında, çoğu sürgünde yaşayan İspanyol veya Latin Amerika'nın çeşitli ülkelerinden önemli ozan, yazar ve ressamlara genişçe yer ayırdığı bu romanında Latin Amerika'nın hüzünlü hikayesini bir kadının bakış açısıyla anlamaya çalışıyoruz. Hoş bir anlatı olduğunu ve adını duymadığım birçok farklı yazarı araştırıp öğrenmemi sağladığını söyleyebilirim.

Victor Hugo'nun bizlere yaşattığı Ortaçağ atmosferi, yaptığı betimlemeler -Romantik yazarlara özgü bir tutumla bu betimlemelerin biraz fazlaca olduğunu, eserin akışını durdurup betimlemelerin yanında çeşitli bilgiler verdiğini söyleyebiliriz- birçok yönden okuyucuyu etkiliyor. Bazı olaylar tesadüfi gibi görünse de etkileyici sonuyla, günümüz şartlarında imkansız gibi görünen saf aşk temasıyla Başyapıt sıfatını fazlasıyla hak eden bir eser.

Dostoyevski’nin belki de içinde en fazla ironi barındıran romanı. Her zamanki gibi yoğun düşünsel unsurlar, dönemin Rusya’sında yaşanan çalkantılar romanda kendine yer buluyor. Diğer romanlarından farklı olarak biraz daha rahatlamış, iç dünyasıyla hesaplaşmış ve yaşamın sırrına yaklaşmış gibi anlatıyor bunları Dostoyevski. Bu alaycı anlatım bundan kaynaklanıyor olabilir. Dostoyevski’yi standart klasik bir yazar, onun romanlarını da standart klasik romanlar olarak değerlendiremeyiz. Sanki 1970’lerde hatta 2000’lerde yaşamış bir yazar gibi Dostoyevski. Tüm romanları okunmalı bu büyük dehanın.