E-Dergi

Yazarın okuduğum ikinci kitabı. Evet önce Körlük kitabını okuyanlardanım. Hep bir karamsarlık, hiç umut yok hâlleri beni yazardan uzaklaştırdı. Körlük kitabında tanıştığımız kişilerin bir kısmı ile yine karşılaşıyoruz. Yine yazarın kendine özgü yazım şekline sadık kalınmış. Karakter adları yine verilmemiş. Kötülükler yine diz boyu. Körlük kitabı kadar olmasa da bu kitap da rahatsız edici bir kitap. Özellikle sonlara doğru olacakları anlayıp okumak bile istemiyor insan.

Kitabın konusu ilginç, daha da ilginç olan konunun işleniş tarzı. Çeviride yazarın kendine özgü yazım şekline sadık kalındığı için okuması biraz zor geldi bana. Diyaloglar, neyi kimin söylediği bazen birbirine karışıyor. Karakter adları da verilmemiş, betimleyici unsurlarla tanıtılmış. Bunlara rağmen akıcı bir kitap. Ama sürekli kötülüklerin olması beni rahatsız etti. Okuduktan sonra psikolojimin kısa süreli de olsa bozulduğunu fark ettim. Bir iki hafta kadar huzursuz, sinirli bir şekilde dolaştım durdum. Rahatsız edici bir kitaptı.

Yetişkin bir insan olma yolunda ilerleyen Zeze'nin aşık olmasına, iş bulmaya çalışmasına ve sorumluluklarının arttığına tanık oluyoruz. Hayalî arkadaşlıklar yerini gerçek hayat sorunlarıyla yüzleşmeye bırakıyor.

Şeker portakalı kitabını okuyanlar bilir, Zeze biraz yaramaz ve oldukça hüzünlü bir çocuk. Bu kitapta Zeze'nin büyümeye başladığına ancak yaramazlıklarının devam ettiğine tanık oluyoruz. Hüznü ise bir nebze olsun azalmış görünüyor. İlk kitapta tanıştığımız Luciano adlı yarasasından, Minguinho adlı şeker portakalı fidanından ve Portekizlisinden hiç de istemediği şekillerde ayrıldığı için çareyi somut olarak var olmayan hayalî arkadaşlıklarda buluyor Zeze. Hüznünün azalmasında oldukça etkili bir yol gibi görünüyor. Çünkü bu arkadaşları Zeze istediği sürece onunla kalıyor. Artık onlara ihtiyacı kalmadığını düşündüğünde gidiyorlar ancak. Ne Luciano gibi yeni evin yolunu bulamama, ne şeker portakalı fidanı gibi kesilme, ne de Portekizli gibi ölüp gitme söz konusu değil bu arkadaşlıklarda.

Yaptığı yaramazlıklar sonucunda başına gelen şeylerle mücadele etmeye çalışan Zeze'nin hüzünlü hikâyesi. Aslında iyi bir çocuk olmaya çalışan ama yaramazlık yapmaktan da kendini alıkoyamayan bir çocuk Zeze. En iyi arkadaşları Luciano adında bir yarasa ve Minguinho adında bir şeker portakalı fidanı. Ancak onun hayatını asıl etkileyen Portekizliyle olan arkadaşlığı, hüznüne hüzün katan ise Portekizlinin beklenmedik şekilde hayatından çıkması.