E-Dergi

"Doğarken ağladı insan, bu son olsun dedi" diyenlerin adasında oligarşik ve totaliter teokrasinin başlamasıyla, insanlar ve dağadaki diğer varlıklar nasıl acı çekiyor ondan bahsediyor Z. Livaneli...Böyle bir ütopya kurgulamış.

İnsan biraz olayı kaçırmamak için yoruluyor. Cinayet ilginç bir olay bu kitapta. Polislerin olaya dahil olması değişik bir yönden olmuş. Kimse, kitabın kahramanı gazeteci bile, olaya uzun süre yakın değiller. Bu yüzden okuyucu da cinayete esrar perdesinden bakabiliyor.

Canan Tan imkanların zorlanamadığı, hayatın akışının değiştirilemediği bir zaman içinde bir kaç aşktan söz ediyor bu romanda. Bazısı vuslata ezelden yasak...Etnik farklılığa gelince ayrı gayrılığa inanamıyor romandaki ana karakter, ya da bir bakıyorsunuz kurgudaki eşi önceki aşkına razı değil. Kahramanlara sorarsanız daha ne notlar var aşk dair emek olmuş hayata. Sevgiler Canan Tan.