E-Dergi

Öykü bambaşka bir dildir. Herkes sevemez, küçücük dünyanın içine giremez. Kimi okur upuzun kurgunun sığ sularında yüzmek ister kimi okursa derin ama küçük bir hikayede boğulmak ister. Öykü bir tercihtir aslında. Bu öykülerde olduğu gibi duvara asılı geyik örtüsünde, telefonun başında hayata tutunmada, fırıncı kadının mahalledeki hükmünde, zamanda arananda, nereye ait olduğunu bilmeyenlerde, yatağın altına kaçan boncuklarda ve yinelenen gidişlerdedir bizi sarıp sarmalayan. Edebiyattır, sanattır, dokunuştur. Doksan sayfada sığdırılan koskoca bir dünyadır öykü.

Yazarın okuduğum üçüncü kitabı. Duygusal yönü ağır basan, karakterlerinin psikolojisini iyi yansıtan bir kalem. Bütün Bir Ömür bir adamın hayatından bize sesleniyor. Belki de siz de yazın hayatınızı benimle birlikte diyor. Yalnız bir çocuk ama orada takılıp kalmadan yaşamayı seçen bir adam olarak büyüyüp, ömründe bir kere seviyor ve Alp dağlarında kaybettiği sevdiğini unutmadan soğukla arkadaş olarak yaşıyor geri kalan hayatını. Savaş da görüyor, yoklukta. Ama hep çalışıyor. Sonu herkesin sonuyla aynı. Çoğunluğun aksine o mutlu ve huzurlu kapatıyor gözlerini.
İyi bir anlatı, başarılı bir kitap.

Ali Ural atölyeleri sayesinde yazım dünyamıza değerli öykücüler kazandırmış bir edebiyatçı. Naime Erkovan, Ayşe Sevim gibi isimler kitaplarını okuduğum yazarlardı. İşte Arzu Kadumi’de Çal Bahtiyar ile bu kalemlere eklenmiş oldu. Sevgili Naime Hanım’ın editörlüğünde gerçekten iyi bir öykü kitabı yazmış Arzu Hanım. Yirmi bir öykü, ironiyi Anadolu’nun kültürüyle harmanlayarak okuyucuya sunulmuş. Evde kalan kızların kısmeti açılsın diye başları üzerinde asma kilit açma, kundurasının sesi koridorları inleten adam, kalpazan Ziya ve diğerleri. Temiz dile ne kadar ihtiyacımız olduğunu bu kitabı okuyunca iyice anladım. Fazlalıkları olmayan edebiyat tam da özlediğimiz şey. Samimi, akıcı, kendini okutan öyküler için Arzu Kadumi’ye teşekkürler. Umarım yazmaya devam eder.

Simon otuzlu yaşlarda. Yeni bir başlangıç için unutulmuş bir kafeyi kiralayıp tekrar canlandırıyor. İşte hikaye de burda başlıyor. Kafeye bir isim bulunamazken aslında kapıdan giren herkes için adsızlığın verdiği özgürlükle kendilerine ait bir yer oluyor. Her birinin hikayesi de kitabı şekillendiriyor. Simon onlara öykülerini yaşayacakları bir mekan sunuyor. Sonuçta içinde aşk, aile, yaşlılık, dostluk gibi kavramlarla büyüyen bir kafe oluyor. Samimi bir kalem okumak isteyenler için güzel bir tercih olacaktır.

Fitzek uzun zamandır vazgeçilmez gerilim yazarlarımdan oldu. Bazı kitaplarında aradığımı bulamasam da çoğunda hayran kalıyorum eserlerine. Kesik’de yine imzasını kuvvetlice atmış Fitzek. Onun bilindik tarzıyla sürpriz sonlara hazırlıklı olun. Çünkü kendisi sağ gösterip sol vurmayı çok seviyor. Kitabın ortasında olayı çözdüğünüzü düşündürüp sonrasında zihninizde labirent oluşturmakta oldukça maharetli. Bu kitabı yazarken ki ortağı adli tıpçı olunca da daha ayrıntılı otopsiler yazmış bize yazarımız. Konu tanıtımda yazıyor burada anlatmayayım. Ancak belirtmeliyim ki işlenişi gerçekten başarılı.