E-Dergi

Grange okuyanların bildiği klasik tarz bu kitapta da devam ediyor. Ağır başlayan kurgu teknik bilgilerle zenginleşirken , okuyucuya sağlam bir çerçeve çiziyor kitap hakkında. ( Teknik bilgiler de gerçekten çok iyi araştırılmış ve yepyeni şeyler katıyor okura )
İlerleyen sayfalarla beraber gerilim dozu artarken bizlerde kitabın içinde kayboluyoruz. Her satır hayranlık uyandırıcı oluyor. Sona yaklaştıkça kısmen çözdüğünüz olaylar kitabın son cümleleriyle bizlere tam bir şok yaşatıyor çoğu zaman.
"Son Av "kitabına gelirsek ,Grange 'ın diğer kitaplarına oranla daha ince olması ilk hayal kırıklığım oldu. 300 sayfa Grange kitapları için oldukça az sayfa emin olun ki,zannımca bu durum da kitaba yansımış. Araştırma gerilim gizem var ama hepsi az kalmış bana göre. Ayrıca kurgu olarakta daha tahmin edilir buldum açıkçası.
Son Av ve Grange her şartta okunur, fakat az biraz hayal kırıklığına hazır olun.

Hayat -zevk-güzellik-gençlik-kötülük kavramları üzerine yazılmış en ilginç kitap olsa gerek Dorian Gray'in Portresi.
Bir Ressam, genç bir adam ve bir akıl hocası üçleminde başlayan hikaye bizi bambaşka noktalara götürüyor. Ağızdan çıkan anlık bir isteğin gerçekleştiğinde kişiye mutluluk getirip getirmediği sorgusunu ele almış Oscar Wilde.
İç ses anlatımlarının yoğun olduğu , kurgu beklentisinden ziyade fikir dünyasının önplana çıktığı , altı çizilmesi gereken cümlelerin çok olduğu ancak okumak için sakin bir zihnin gerektiği bir kitap oldu benim için. Tavsiyedir ama herkesin beğeneceği bir tür değil, Klasik edebiyat severlerin ise kesinlikle okuması gereken bir kitap bana göre

Elif Şafak bir çok kitabını okuduğum bir yazar. Zaman zaman popülerliğinden yararlandığını düşünsemde iyi bir yazar olduğuna inanıyorum. Politik - siyasi -dini görüşlerini kalemine çok fazla yansıtsa da
gözlem gücünün ve toplumları okuma yeteneğinin oldukça muazzam olduğunu söyleyebilirim.
Kitabımıza gelirsek, kültürümüzde - çevremizde tabu olan, belli kalıplara sıkışmış: kadın, erkek, aile, fikir, inanış vb . konuları bir arada ele alarak bize bir Türkiye portresi çizmiş Elif Şafak.
Bütün olarak hepsi tartışmaya açık, taraf olunan konular olduğu için salt roman olarak görmezsek, beğenip beğenmemek çok göreceli olacaktır .
Edebi olarak anlatımının dolu dolu olduğunu, karakterleri iyi betimlediğini , akıcı ancak zaman zaman gereksiz uzatmaların olduğu kısımları olsada , genel itibariyle başarılı bir kitap okuduğumu düşünüyorum.

Son Hasat, hayatları tarlalar misali hasat edilen Hilal ve Alparslan’ın hikayesi. Nesillerle aktarılan sır, toplum ne derin baskısında hep gizli kalırken, etrafındaki tüm hayatları da bir bir yok ediyor. Aşklar hep hüzüne bürülü ki, kimseyi mutluluğa kavuşturmayan. Adı hayat dediğimiz bu sahnede kaybeden hep yaralı ruhlar...
Kurgunun beslendiği mistik unsurlar , mitoloji ile süslenmiş bölgenin kültürel yapısı, karakterlerin ruh dünyalarının şiir olup dile gelmesi , anlatımın naifliği ile kitap gerçekten okuyucu için doyurucu hale gelmiş bana göre.
Yazarın ilk okuduğum kitabı olmasına rağmen kalemi bende gerçekten derin izler bırakta.
Kitap yazarın dünyasının en doğal hali ile hiç zorlanmadan akıp gitmiş hissi ile okunurken, kurgunun içinde kelimeler adeta uyumlu bir dizilişte.

Bazı kalemler vardır ki, bizi anlatır bizden biridir. Öyle üsten üsten söylemez hikayesini, içindedir hayatın ve yaşanmışı sunar bizlere. Mehtap Soyuduru Çiçek Yolcu ‘da bir kavuşmanın sancısını kaleme alırken, yitirilen umutları, ufukta görülen ışığı, pes etmeden hayata tutunmanın bir kadına yüklediği ağır yükü, bir menekşenin narinliğine saklamış. “Toplum baskısı” denilen güçlü düşmanı alt etmenin ne kadar da zor olduğunu (hele de kadın için ) anlatırken aşkın tılsımından güç almış yazarımız da. “Yolcu “ yola çıkanın elbette hedefe ulaşacağını, yeter ki engellere göğüs gerecek inanca sahip olmamızı işliyor zihinlerimize.
Güçlü alt metinli , akıcı dili , müthiş diyalogları , uzatmadan anlatacağına odaklanmış kurgusuyla Yolcu müthiş bir kitap.