E-Dergi

Ahmet Şerif Hocaya canı gönülden teşekkür ediyorum bu tür çalışmalarından ve yayınlarından dolayı.Kendisinin de bahsettiği gibi klasik kişisel gelişim kitaplarında yazılanların çok dışında bir kitap.Sağlam bir nesil için okunması ve okutulması gerekenlerden.saygılar...

Kitapta üç ayrı hikaye var ki kurgu da olsa gerçekte olsa insanı hüzünlendiriyor,okurken kelimelerin boğazınıza düğümlenmesine engel olamıyorsunuz çok duygusal bölümlerdi.Ayrıca hiçbirisi mutlu sonla bitmiyor ya en çok da o üzüyor insanı.Yazarın kalemine sağlık.saygılar...

Ahmet Ümit'in roman türündeki bütün eserlerini okudum ve en iyisi kesinlikle kukla.polisiyenin yanında psikoloji,entrika,nefret,aşk,ihanet ne ararsan var romanda.Ama her zamanki gibi Ahmet Ümit çok azda olsa yanlı bir tutum sergilemiş.Devleti iğnelemiş.Tamam o dönemlerde bürokratlar,emniyet askeriye sütten çıkmış ak kaşık değil ancak gariban Kürt gençleri işsizlikten eline silah alıp dağa çıkıyorlardı bunun sebebi devlet gibi bir dokundurma yapması hoş olmamış bana göre.Nitekim o dönemlerde de işsizlik vardı günümüzde de binlerce işsiz insanımız var. o zaman hepsi eline silah alarak dağlara çıkıp devlete ülkeye savaş açsınlar.Kimse kusura bakmasın ama bu bir sebep değil.Bıkmadı emperyalizm, bu ülkeye bu millete fitne sokmaktan fesatlık çıkarmaktan.Önce sen Türksün sen Kürtsün sen Lazsın diye fitne çıkardılar sonra yetmedi dine geçtiler sen müslümansın sen alevisin sen sünnisin yok efendim sen süryanisin diye.Bu vatanın bu milletin çilesi kıyamete kadar bitmeyecek galiba.saygılar.

Kitapta CIA ajanları MOSSAD ajanları gidon suikastçileri İran ajanları el kaideciler hepsi aktif şekilde olayların içinde olaylara yön veriyorlar ancak ne hikmetse MİT karşı haber alma şefi Sibel'in aklı fikri Jack te.İşin esprisi bir yana israil'in dünyayı nasıl galyana getirdiği,ülkeleri nasıl birbirine düşürdüğü kısacası insanlığın baş belası biraz kurgusal biraz da gerçeklerle işlenmiş.saygılar..

İlk 30-40 sayfa okurken bırakmayı düşündüm.Ama prensip olarak kötü bile olsa hiçbir romanı yarıda bırakmam dedim.Sonraları kitap öyle bir hal aldı ki bazı bölümlerde konuşmalarda gözyaşlarım kendiliğinden aktı halbuki bilindik mevzu.Şunu söyleyebilirimki kesinlikle zaman kaybı değildir.saygılar...