E-Dergi

Bana göre Türk edebiyatında hak ettiği yeri bulamamış, basit karakterlerin ağzından çıkan olağanüstü cümlelerle karşılaşacağınız bir kitap. Atilla İlhan farklı camialara ait kişileri tek bir konu etrafında topluyor, hepsinin düşüncelerini tek tek dinleyerek duruma nail oluyorsunuz.

birçok insan aklını en az şekilde kullanarak hayattan gelip geçer..
o kadar doğru ki.. neden daha fazlasını kullanmayalım? nedir bu düzenli ve uzun süreli çaba gösterebilmemizin önündeki bu devamlı güç?Velhasıl kelam güzel kitaptı

İnsanlarin 3 bin yıl evvel tartıştığı,sorguladığı şeyleri biz hala sorgulayamıyor,sorgulamayı akıl edemiyoruz. Sorgulamayı teşvik etmeyi bırak,sorgulamaya engel bir eğitim sistemiyle bunlardan haberdar olmak bile iyi bir sey. Aynı toprak parçası üstünde yaşadığımız insanlar bir dünyaya yetecek kadar filozof yetistirirken, bizde felsefe yapanlara deli gözüyle bakılıyor ki zaten düşünen adam heykelinin akıl ve ruh hastalıkları hastanesinin önünde bulunması da buna en büyük kanıt. 

Yıllarca herkes tarafından çok okunduğu için uzak durduğum fakat bir gün elime aldığım ve bitirene kadar bırakamadığım, satırlarının çoğunu çizdiğim bir romandı... hepimizin içinde hayata ve insanlara küskün bir Raif yatıyor.

Yabancı, Albert Camus’la tanışma şerefine vesile olması nedeniyle değerli bir kitap oldu benim için. 

Sizi hikâyenin içine alıp, kitapta geçen duyguları olanca gerçekliğiyle üzerinizde canlandırıyor. Öyle ki; hapishaneye girdim ve orada yazarla beraber kaldık epeyce. Başından geçenleri hissettik. Adeta beraber yaşadık tüm hikâyeyi.