E-Dergi

anton çehov'un elbette ki en güzel oyunu.. 

Japon edebiyatıyla ilk tanışma kitabım olan Yaz Ortasında Ölüm’ü okuyunca; hikayelerinin içindeki sadistik detaylar, ölüm , çarpık ilişkiler ve ensest temaları ,ister istemez beni Mişima’nın hayatını araştırmaya itti. 

Hayatında talihsizliktik peşini bırakmamasına rağmen eşine(Aliye) ve kızına (filiz) bağlılığını hiç yitirmemiş bir adam Sabahattin Ali. Hem çok iyi bir eş hem de çok iyi bir baba olduğunu kanıtlıyor bu kitap . Sabahattin Ali’nin sürgün yemiş gibi geçen hayatında , karısına ve kızına yazdığı mektuplar onun ne kadar sorumlu bir insan olduğunu gösteriyor bize.. Okumaya başladığınız da yağ gibi akan ama tüketmeye kıyamadığınız bir kitap ..

Eğer dostluğumuz zaman ve uzaklıkla sınırlıysa, o yok demektir. Zaman ve uzaklıkla sınırlı olmayanı yaşıyoruz biz. Uzaklığı yenince hep aynı yerdeyiz, zamanı yenince hep aynı anın içindeyiz. Böylece her an için birlikte olacağımızı düşünmedin mi?

Ölü canlar, hayatta; ama hayatın güzelliğini yaşayamayan ruhu ölü; fakat bedeni canlı yaşamlar değil, hayır. Bildiğiniz terk-i hayat eylemiş, Allah'ın rahmetine kavuşmış gariban köylüler. Eeee, o zaman her şey bitmiş, bu neyin romanı ki? Her şey bu ölü canlar için bitmiş; ama kayıtlarda öldükleri geçmiyor ve dolayısıyla devlet bunların ölü olduğunu bilmiyor. İşte her şey böyle başlıyor.