E-Dergi

Doğru bildiğimiz veya farkında olmadığımız yanlışlarımızın eleştirisi var bu kitapta.

"Her çocuk kendi başına bir değerdir, ailesinin malı veya kölesi değildir. Onun değerlerini almak, onların inançlarını paylaşmak zorunda değildir." sözü sanırım kitabı en iyi şekilde özetliyor.

Değinilen konular düşündürücü...
Yazarın Alice Miller'i çok fazla ön planda tutup alıntılarına sıkça yer vermesi sanki kitap Miller'in kitabının çevirisiymiş izlenimini yarattı. Alice Miller'ın kitaplarını daha önceden okuduğumdan kitabı sanki ikinci kez okuyormuşum duygusundan kurtulamadım. Pek yaratıcı olmamış. Yazarı ilk kez okuyanlarda bıraktığı etkiyi ben yakalayamadım.

Vincent van Gogh'un hayatının ilk elden anlatıldığı, dünyada en çok değer verdiği kişi olan kardeşine yazdığı resimler üzerine detaylı mektuplardan oluşan kitapta, Van Gogh'un
çektiği maddi ve manevi sıkıntılar ile bunların getirisi, psikolojik dalgalanmalar ilk ağızdan aktarılıyor.
Tablolarındaki renklerin seçimi, şehir betimlemeleriyle, dönemin sanat dünyasına da ışık tutması açısından güzel bir kitap. Diğer dillerde yazılan mektupların çevirisiyle karşılaştırdığımda anlam bütünlüğünü yakalayamadığım kısımlar olsa da kitsp genel anlamda ressamın hem sanatını, hem maddi sıkıntılarını, tablolarında kullandığı teknik ve renklerden tutun da, okuduğu kitaplara elestirilerinin yanında dostluklarını ve hayattan beklentilerini tüm şeffaflığıyla birlikte ele alırken onun iç dünyasına inmemizi sağlıyor.
Van Gogh'un tablolarına baktığımda farklı bir bakış açısına sahip olmama sebep olan kitabı sanatçıya ve eserlerine ilgi duyanlara tavsiye ederim.

Tutku, gizem, parapsikoloji, sevgi, korku biraz felsefik, dolu dolu yaşanmış bir hayatın, ruhsal yolculuğun sıradışı öyküsü...

✏️ "Kim olduğumuzu anlamanın en iyi yolu, çoğu zaman başkalarının bizi nasıl gördüğünü öğrenmektir. Bu başkalarının bizden yapmamızı beklediklerini yapmamız gerektiği anlamına gelmez; ama kendimizi daha iyi anlamamıza yardımcı olur.”

✏️ "Sevgi bir alışkanlık, bir yükümlülük değildir ya da bir borç değildir. Aşk şarkılarında söylenenler değildir. Sevgi sevgidir.“

Platon Sokrates’in suçlanmasını, yargılanmasını ve yargılanma sonrasında ölüme gidişini ve son sözlerini konu aldığı bu dört eserinden sonuncusu olan" Phaidon" diyaloğu Yunan edebiyatının en seçkin eserlerinden birisi olup düşünürün
gençlik eserleriyle olgunluk eserleri arasında geçiş dönemi kitaplarından bir tanesidir. Eser Sokratesin ölmeden önceki son diyaloğudur.
Sokratesin öğrencisi ve arkadaşı olan Phaidon bu diyalogta Sokrates’in ölümünü anlatırken Sokrates'in öldüğü gün arkadaşlarıyla ruhun varlığı hakkında yaptığı konuşma ve hakiki bir filozoun ölümle karşı karşıya kaldığında takınması gereken tavrı, ruhun ölümsüzlüğü ve ölümden sonraki yaşamı sorgulamaktadır. Ölmek üzere olan Sokrates ruhun ölümsüzlüğüne gerçekten inandığı için mutlu bir insan portresi çizer.

Sokrates ve felsefeyi sevenlerin seveceğini düşündüğüm, derinliği ve sorgulaması bol olan, okunması gereken bir kitap.

Çernobil'den Seslerde unutulmayan yaşanmışlıklar, bir insanlığın yok oluşu, ailesini, sevdiklerini radyasyona kurban verenlerin hüzün dolu hikayesi var. ☹️Okurken ara vererek okuyabildim.