E-Dergi

Kafka'nın ilk okuduğum kitabı buydu.Bu kitap beni hem güldürdü,hem ağlattı.Gregor Samsa ailesine o kadar çok önem veriyordu ki varıyla yoğuyla ailesini geçindirmeye çalışıyordu,evdede sadece o çalışıyordu zaten.Öyleki kızkardeşini konservatuvara bile göndermeyi planlıyordu.Aşırı derecede sorumluluk sahibiydi.Hiçbir zaman hasta olmaz,hep işe vaktinde varırdı.Gregor bir gün bir dönüşüm yaşar tüm yaşantısı altüst olur.Ailesi onu dışlar.Bütün emekleri boşa gitmişti sanki.Ailesi ondan utanır,kimsenin görmesini istemezler öyleki bir doktora dahi götürmezler.Öldüğünde dahi cenazeyi gömmek şurda dursun kendilerini dışarı atar,gezmeye çıkarlar.Bu kitabı okurken o kadar üzüldüm ki kendimi Gregor'un yerine koydum bende onun gibi utancımdan,acımdan ölürdüm herhalde.Böyle kitapları çok seviyorum çünkü kitabı bitirdiğimde günlerce kitap üzerine düşündüm.Gerçekten yazarın hayal gücü inanılmaz

Sıradan bir adamın bir resmin her bir zerresine aşık olması sonra o resimdeki kadınla karşılaşması anlatılıyor.Sonrasında ise gurur yapan adamın kadını saçma bir sebep yüzünden nasıl kaybettiği anlatılıyor.Romanın sonunda ağlamıştım,gerçekten çok üzücü bir hikaye

Bu kitabı şeker portakalını okuduktan sonra okudum şeker portakalını çok beğenmiştim çünkü devam kitabını da okumak istedim.Güneşi uyandıralım da şeker portakalı gibi çok kaliteliydi

Bu kitabı ilk okuduğumda ilköğretim yıllarındaydım kuzenim hediye etmişti.O zamanlar kitabı tam anlamıyla anlayamamıştım.Lisede tekrar okudum tam anlamıyla okuduğuma inanıyorum öyleki devam kitabı güneşi uyandıralımı da okudum

geleceğe ilişkin bir ütopyayı anlatan bu romanda hükümetin aleyhine düşünmek bile yasak insan bu kitabı okurken adeta baş karakterin yerine koyuyor onun başkaldırısını yaşıyor,kendini onun hissettiklerini hissediyor her insanın okuması gereken bir başyapıt