E-Dergi

bu romanı ilk kez lise ikide okumuştum, sonra elimden defalarca tekrar geçti. acemiliğimi, mahcubiyetimi, kusurlarımı ve insan olmanın güzelliğini hep iliklerime kadar hissettirdi bu kitap. artık kısa cümlelerin tatmin etmediği, zorlanmak isteyen ve bu zorluktan haz duyup edebi bir şölen arayanların kitabı.

Neden okunmalı? Yazarın kendi dilinden; “Bu iğrençlikleri neden anlatıyorum? Bütün bunların geçip gitmediğini, henüz hiçbir şeyin bitmediğini bilesiniz diye, saygıdeğer baylar. İyi anlatılmış korku öykülerini sevdiğinizi, dehşet verici, fantastik birtakım kurgu öykülerin sizi tatlı tatlı heyecanlandırdığını biliyorum. Ama ben, gündelik hayatımıza ilişkin gerçekten korkunç, tüyler ürpertici olaylar biliyorum ve bunları anlatarak, nasıl yaşadığınızı hiç unutmayasınız diye sizi tatsız bir biçimde de olsa heyecanlandırma hakkını kendimde görüyorum. Kimsenin yadsıyamayacağı bir hak olarak görüyorum bunu kendimde. Alabildiğine aşağılık, iğrenç bir yaşam sürüyoruz. Olay budur!”

Ah Aleksey… Bir çocuğun kendi yaşamını anlamlı kılma çabası çok güzel anlatılmış. Kitapta kötülüklerle yüzleşirken insan, tüm çocukları koruyabilme ihtiyacıyla dolup taşıyor. Keşke tüm insanlar Aleksey’in ninesi gibi olsa..

Çizgisiz oldukları için okul notlarımı ve özellikle KPSS çalışırken notlarımı bu defterlere tuttum ki kalıcı olsun. Kalitesi gerçekten güzel. Jel kalemle yazılan yazılar arka sayfaya geçmiyor.

Dünyaya adapte olamayan, ama tamamen de dünyadan kopamayan karakterin hezeyanları, iç çatışmaları ve karanlık tarafı ancak Dostoyevski tarafından böyle etkileyici bir şekilde anlatılabilirdi. Ah Dünya çok yordun bizi, mutsuzluğa öyle alıştırdın ki, artık mutluluk kapıyı çalsa bile duyamıyoruz.