E-Dergi

Bir gün, güzellik ve çirkinlik bir deniz kıyısında karşılaştılar ve dediler, ‘haydi denize girelim.’ Giysilerini çıkartıp suda yüzdüler. Bir süre sonra, çirkinlik kıyıya dönüp, güzelliğin gi- ysilerine büründü ve yoluna gitti

Haberci, Cibran’ın ikinci kitabı olmasının yanında, meramını çizgilerle resmeden sanatçının, sözcuk-leri ustalıkla kul- lanan bir bilge kişiye dönüşmesinin de habercisidir. Geniş bakış açılı, daha derin bir bilgelik; sıcak, yumuşak bir seve- cenlik taşıyan, yine de kontrollü bir ironiye sahip, bir çoğu güncelliğini yitirmeyen meseleler.

Özgürlük tahtı önünde ağaçlar, meltemin dokunuşuyla titri- yorlar. Özgürlüğün heybeti karşısında güneş ve ay ışığıyla seviniyorlar. Serçeler, özgürlüğü işitmek için ötüşüyor, çiçekler özgürlük ortamında nefeslerinin kokusunu yayıyor... Yeryüzündeki herşey, özgürlük şeref ve sevinciyle dolu tabiat kanunlarıyla yaşıyor...

Dostum, göründüğüm gibi değilim. görünüş sadece giydiğim bir elbisedir. senin sorgularından beni, benim kayıtsızlığımdan seni koruyan, özenle örülmüş bir elbise. benim içimdeki ‘ben’, dostum, sessizlik içinde oturur,

Yirmi yaşımdayken annem bana şöyle demişti:
‘Manastıra girseydim, hem kendim, hem başkaları için en iyisini
yapmış olacaktım.’
‘Eğer manastıra girmiş olsaydın ben dünyaya gelmezdim’ dedim.’
‘Dünyaya gelmen daha önce kararlaştırılmıştı oğlum ‘dedi.
‘Evet ama, dünyaya gelmeden çok önce seni annem olarak seçmiştim ben’ diye karşılık verdim.