E-Dergi

İslâm ve Demokrasi bu iki mefhum, birbirlerinden ayrı olarak ele alındığı zaman mes'ele yoktur. Her birisi, devrimizi mühürleyen hâdiseler olarak kendi kader çizgilerinde seyredip dururlar.
Fakat, bu incelemede olduğu gibi bu iki mefhum bir ara ele alındı mı ortaya bir mes'ele çıkar.

Sizin en iyiniz olmadığım halde sizin başınıza geçmiş bulunuyorum. Vazifemi yollu yolunda ifa edersem bana yardım ediniz.. Yanılır isem bana doğru yolu gösteriniz. Doğruluk emanet, yalancılık hiyanettir. İçinizdeki zaif hakkını alıncaya kadar nazarımda kuvvetlidir. İçinizdeki kuvvetli de, ondan başkasının hakkı alınıncaya kadar zaiftir.

Hazreti Osman bir hutbesinde şöyle dedi:
"Ey insanlar! Allah'a muhalefetten sakınınız. Çünkü Allah'a muhalefetten sakınmak bir ganimettir. En akıllı insan, kendisini hesaba çeken, kendini iyi idare eden, ölümden sonrası için amel yapan ve kabrin karanlığı için Allah'ın nurundan faydalanandır. Kul, gözleri gördüğü halde Allah'ın kendisini ama olarak haşretmesinden korksun! Hikmetten anlayana manalı bir söz kafidir. Ma'nen sağır olanlar zaten hakkı duyamaz.

Hz. Ömer -radıyallahu anh- bir kıtlık zamanında bir deve boğazlayıp, Medine fukarasına ulaştırılmasını istemişti. Meğer hizmetçi, o devenin iyi etlerinden bir parça alıp Halife için hoş bir yemek pişirmişti. İftar zamanında huzuruna getirdikte;

Ebu Bekir Verrak'ın küçük oğlu Kur'an okumağa hocaya giderdi. Bir gün benzi sararmış olarak ve titreyerek erkenden hocasından geldi. Babası:
- Ey oğul sana ne oldu? Dedi,