E-Dergi

Denizden babam çıksın yerim deyimi var ya benim için de Nevzat Tarhan ne yazsa okurum var. Saygı duyduğum, yazdığı eserlerden hep bi şeyler kazandığımı düşündüğüm bir yazar. Depresif kişiliğimle barışık olmama sebep olan çok sevdiğim bir insan. Ön yargısız olarak Eserlerini okumanızı tavsiye ederim.

Sadece şunu belirtmek istiyorum. Keşke okumasaydım ya da çok sonra vakit ayırsaydım. Okuduğum günden beri hiç bir kitabı beğenmez oldum. Haftalar geçti ve hala etkisinden kurtulamadım. Tavsiyem şudur ki okuyacak çok fazla kitabınız var ve listeniz de bu kitap da bulunuyorsa, lütfen sona bırakın. Tıpkı yemeğin sonunda yediğiniz o çok sevdiğiniz tatlı gibi.

Gece yarısı okuyunca daha farklı bir ruh hali içinde olmanızı sağlayan, bi iki gün karanlığın içinden siyahlı bir kadının fırlayacağını düşünmenize ve bundan içten içe korkmanızı sağlayacak,sade bir dille yazılmış okuyucuyu etkisi altına alabilen bir çırpıda bitirebileceğiniz güzel bir roman.

Açıkçası büyük beklenti içinde okumaya başladığım,bitse de kurtulsam demeye başladığım bir kitap oldu. En iyi film Oscar'larının yılın en iyi filmine verilmediği gibi ,Nobel edebiyat ödülününde iyi kitaplara verilmediğini düşünmeme sebep oldu. Kitabın yarısındayım. Yeni kitaba başlamam için bitirmek zorunda olmam, şimdiden 2 günümün kaybolmasına neden oldu. Verdiğim para da cabası. Hem madden hem maneven zarardayım. Bence abartıldığı kadar güzel bir kitap değil. Ama beğenenlerin önünde saygıyla eğiliyorum. Umarım onlarda aynı şekilde davranabilirler.

toplumumuzdaki her ferdin okuması gereken bir eser. Eskisi gibi komşuluklar yok diyorsan,artık kime güveneceğimizi bilemez olduk diyorsan önce kendinden başlayarak çevreni değiştirmeye başlaman gerek. neler yapmalıyım sorusunun cevabını da kitapta bulacaksın.