E-Dergi

Ne narin bir kitap. Sevgi soysal, sanki köşeden, yıllarca Ela ve Mehmet’i gözlemiş gbi sahici yazmış her satırı. Çocukluklarından yetişkinliğe taşıdığı iki karekter, bir noktada buluşuyor. Hayat herkes için ayrı akarken, iki farklı olanın ( yer yer pek çok farklı insan bir şekilde bir araya geliyor.) birlikte olmasının zorluğu da geçiyor satırlara ve imroz’un işgali. Dediğim gibi sanki anlattığı her karektere her satıra birebir şahit olmuş gibi, öyle içten yazmış. Ah insanlık halleri.

İlk roman için güzel bir kitap. Yazarım gelişeceğini izleri de var satırlarda. Sayfalarca süren ayaküstü konuşmalar bile sıkmıyor. Eril bir japonya üzerine kurulmuş bir hikaye. Göreneklerinin katılığı şaşırttı beni açıkçası. Kocanın vurdumduymazlığı, dedenin eski kafalığı, karekterin vur kafasına al lokmasını ağzındanlığı biraz üzücü.H er şey normal giderken bir anda karışması hayatları değiştiriyor ve başlıyor başka bir ülkede kendi olma çabaları. Ama okunması kolay bir kitap.

Bir sahne arkası aslında Dükkan. Herkes oradayken sahnelediği rolü bırakabiliyor. İnsanlar gelip geçiyor, sizin hayatınıza dokunuyor. Yalnızlık baş belası, her yerde de sorun anladığım kadarıyla, birleşmeler hep yalnızlıktan kaçmak için. Yeni bir şey söylemiyor kitap belki ama anlattıklarında da tekrara düşmeden, inceden inceye anlatıyor. Kendini de okutuyor.

biraz daldan dala olsa da sevdim gibi.

son donemlerde okuduğum en iyi kitap buydu.