E-Dergi

evden işe otobüsle giderken kitap okuyan bir insan için harika bir hikaye olmuş.''Bizim sevmediğimiz kime yoktur,biraz gönlümüze serin gelenler vardır''cümlesi için bile okunası bir hikaye lakin sonunu çok beğenmedim ama her güzelin bir kusuru var sonuçta :)

''Biten her kitabın ardından yetim kalır ruhum''demiş ya şair,işte bu sözü yaşadım kitabı bitirince.Hayatımda ilk defa bir kitap karakterini kıskandım,onun yerine geçmek,sayfalara balıklama dalmak istedim.N'olurdu sanki Hamed ben olsaydım,okuyan beni okusaydı,İstanbul hiç fethedilmesin,o yolculuk hep sürsün istedim.ama bitti en nihayetinde kesinlikle okunası,tavsiye edilesi bir kitap.anlatım,hikaye o kadar güzel ki su gibi akıp gidiyor,kendini okutturuyor kitap.İskender Hoca'nın eline,gönlüne sağlık.iyi ki var :)

Insan olmaktan utandım kitabı okurken,nasıl oluyor da bir insan başka bir insana bu kadar eziyet,işkence yapabiliyor? Bir sayfa okuyup saatlerce ağladım..en önemlisi insan bunca acıya nasıl katlanır? Cehennemi dahi hak etmeyen insanların olduğunu öğrendim bu kitapta.Cesaretiniz varsa okuyun derim.

Insanı aşka özendiriyor kitap,aşık olmak bir yana ,her ne kadar tek taraflı olsa da o aşkın kendisi olmak istiyor. Insan.yazan Ahmet Arif olunca mektuplar şiir tadında okunuyor.Rabb'im belki ahirette kavuşturur Leylisine ??