E-Dergi

nefis bir eser.

c diyor ki ''bazı kitaplarda 'sizi seviyorum'u okuyunca gülerim. sanki 'siz' sevilirmiş!' 'sen' sevilir öyle değil mi?''

çeviri şiirler genelde tam mânâsında dile aktarılamaz. ben bu çeviriyi gayet iyi buldum, okurken keyif aldım.

''gülü kestikleri gibi keserker eti,
köpekler gibi ölür insanlar,
köpekler gibi ölür aşk''

''şimdi bir ölüyüm ben, bir ceset, bir kuyunun dibinde. son nefesimi vereli çok oldu, kalbim çoktan durdu, ama alçak katilim hariç kimse başıma gelenleri bilmiyor''

satırlarıyla büyülü bir gizeme adım atıyorsunuz. orhan pamuk'un en sevdiğim eserlerinden biri. okuyucuya edebî zevk sunarken, dünyaya nakkaşlığı tanıyıor pamuk. kalemin hiç durmasın...

hakan günday'ı imrenerek okuyorum. onun başarılarıyla gurur duyuyorum.

'hayat magmanın tabanları yakmaya başlayacağı güne kadar var. daha sonrası yok. küllerin aşkları, dostları olmaz. el ele bile tutuşmazlar. rüzgar izin vermez. savrulurlar. insanlar gibi. bronzlaşmış tatilcilerin tanımadıkları denizlerin akıntılarına kapılmaları gibi... yanık kokan bir dünya. tüten insanlar. dumanlı bir hayat. cehennemden biraz daha serin bir dünya...'

bukowski'yi sevenler üslubundan rahatsız olmaz. bundan eminim. yalnız edebî eserlerde eril dile müsamaham var. sıradan bir adamın aristokrat diliyle konuşmasını beklemek saflık olur. bu edebiyattaki gerçekçilikle ilgilidir. bukowski kendini anlatıyor. ''kendi'' ise ağzı bozuk, hayatı anlık yaşayan, fazlaca alkol kullanan bunun yanında edebi yanı kuvvetli biri. böyle birinin nazik konuşmasını beklemek haksızlık olur.
üsluptan ve müstehcenlikten rahatsız olan okurlara bunu anlatmak istedim.

kitaptan güzel bir pasajla veda edeyim yoruma:

''insan ruhunun kökleri midededir. güzel bir bifteği midene indirip viskini içmişsen beş sentlik gofretle beslenen adamdan çok daha iyi yazarsın. aç sanatçı efsanesi bir aldatmacadır. her şeyin bir aldatmaca olduğunu idrak ettiğin an uyanıp insanları kanatmaya, mahvetmeye çalışırsın.''