E-Dergi

Bu İkinci kitapta Memed’in mücadelesi daha da derinleşir ve güçlenir. Köylülerin baskı altında yaşamı, toprak reformu umutları, yeni düşmanlar ve Memed’in karşılaştığı engeller üzerinden ilerler. Başlangıçtaki kişisel isyan, daha geniş çaplı bir direnişe dönüşür.Direniş temasının genişletilmesi ve köylü kitlesi ile ilişki ile beraber Memed’in mücadeledeki olgunlaşmasına değinir.Öyküde bazı bölümlerde ritim düşebilir; olay örgüsü bazen ağır ilerler.

Bu ilk kitapta Yaşar Kemal, Memed’in zorba ağaların zulmünden kaçıp dağlarda eşkıya olmaya başlamasını anlatır. Memed’in kişisel isyanı, Anadolu’nun çetin doğası ve köylülerin çaresizliği ile örülür; adalet arayışı ve baskıya karşı duruş merkezdedir. Seri boyunca ana karakterin kahramanlaşma süreci bu kitapta atılır. Anadolu’yu ve köylü yaşamını güçlü betimler,Memed’in karakteri ve amacı net biçimde çizil se de, hikâyenin ara yerlerde tekrara kaçtığı, bazı bölümlerin uzadığı hissi verebilir.

İlham Çobanı beni hayal kırıklığına uğrattı. Yazarın önceki kitaplarındaki cümle yapıları, diyaloglar ve anlatım kalıpları neredeyse aynen tekrar ediyor. Bu durum metni sıradan ve tahmin edilebilir kılıyor.
90 sayfalık kitabın yaklaşık yarısı giriş ve tanımlarla geçiyor. Asıl olay örgüsü çok kısa ve yüzeysel. Bir konu anlatılacakken aniden başka bir konuya geçiliyor. Bu da okurun odağını dağıtıyor.
Kitap ne yetişkinlere ne de çocuklara hitap ediyor. Anlatım dağınık, konu toparlanamıyor. Okurken, dikkat dağınıklığı olan birinin anlattığı bir hikâyeyi dinliyormuş hissi veriyor.

Benim Adım Ekin, bir annenin kalbinde açılan tarifsiz boşluğun, kelimelere tutunarak hayatta kalma çabasının kitabı. Sultan Karaaslan, kızını kaybetmenin ardından yaşadığı acıyı büyük cümlelere sığınmadan, sessizliğin içinden konuşarak anlatıyor. Bu yüzden her satır daha ağır, her sayfa daha yakıcı. “Bazı isimler söylendiğinde dünya durur” hissi, kitabın tamamına sinmiş durumda. Ekin artık yoktur ama adı hâlâ her yerde yankılanır; bir oyuncakta, bir sessizlikte, bir nefes aralığında… “Acı geçmiyor, insan onunla yaşamayı öğreniyor” duygusu, kitabın kalbinde atıyor. Benim Adım Ekin, yasın karanlığında bile iyiliğe, merhamete ve sevgiye tutunmanın mümkün olduğunu fısıldayan; okuru sessizce ağlatan ama aynı sessizlikte sarıp sarmalayan çok özel bir anlatı

Çocuğumun tuvalet eğitimine başladığım süreci kolaylaştıran bir kitap oldu. Bu süreçte birçok kitap aldım ve hepsinin faydasını gördüm. Kitabı defalarca okuduk, anne baba dışında teyzeler, dedeler, nineler, kuzenler kimi bulduysa okuttu kızım.. Tuvalet eğitimi farklı dinamikleri olan uzun bir süreç,bu kitabı alıyorsanız bu yola girmiş bir ebeveynsinizdir. Rabbim kolaylıklar versin, iyi okumalar...