E-Dergi

Kendine has anlatım biçimi Emrah Serbes' i farklı kılabilir. Ancak daha çetrefilli yazılar gördüğüm için beni pek fazla etki altına alamadı(ör: yalçın tosun). Amacım yarıştırmak değil, belki örnek bekleyen olabilir diye yazdım. Parodi cümlesi öyle böyle değil, böyle bir cümleyi saklandığı yerden çıkardığı için ayrıca tşk ediyorum. Galip' in hikayesi ve yakaladığım bir kaç değişik nüans dışında, bana göre ortalarda yarışacak bir kitaptır.

Şans eseri tanıştığım Yalçın Tosun' un okuduğum 4. kitabı ve beklentilerimin üstünde olacağını düşünürken, yerlerde geziniyor desem yeridir. Bu kitabında, hikayelerinin sonlarını daha bir ucu açık hissetim. Önceki kitaplarında karakterlere daha bir yakın hissederdim, bunda o hissiyatı alamadım. Öyle bir şey istiyorum ki, kitapta toplam 5-6 hikaye olsun ama o hikayeler de okuru zımbalasın. Beğendiğim hikayelerin başlıklarını yazmak istiyorum, çünkü; yalçın tosun geri dönüşleri ordan burdan takip ediyorsa fikirleri olabilir, sonuçta bu bir etki tepki meselesi. En beğendiğimden başlarsam: "Kırmızı gemiler geçer - Yardımcı erkek oyuncu - Bir berber hikayesi - Sığınaksız"

Nasıl bir kitap: Yorumlardan alınan gazla hevesle başlanılıyor. Güzelde başlıyor. Hikayesi güçlü olmasına rağmen bazı sayfaların kesilip atılmaması okuyucuyu koşarken emeklemeye sevkedebiliyor. Gereksizdi demiyorum(bunu diyecek kalibrede de değilim)ama 150 sayfa kadar bir bölüm kitaptan kırpılabilseymiş sürükleyiciliğinden hiçbir şey kaybetmemiş olabilirdi. 300 sonrası çok daha akıcıydı. Olayları betimlemesi gerçekten kuvvetli bir yazar. Anlatılanı yaşatıyor. Kitap kapağını da kafamda tam oturtamadım dediğim anda son sayfanın cümleleriyle işte şimdi oldu dedim. Puanım 10/8

Glenn meade' le tanıştıktan sonra mümtelası olmamak çok ama çok zor. Romanov Komplosu' yla içine düştüğüm girdap Şeytanın Müridi, devamında da Kar Kurdu ve Sakkara' nın Kumlarına(Kırmızı kedi yayınevine de çok teşekkürler, bulamıyordum bu kitabı. Sayelerinde yeniden basıldı. Şimdi de hevesle Buz Kapanı' nın yayınlanmasını bekliyorum) kadar uzandı ve hala kurtulamadım. Benzerlikten dem vuracak olursak, evet, kar kurdu kitabını anımsatıyor. Ama kişileri, olayları, casusları, şunları bunları o kadar güzel harmanlayıp birleştiriyor ki, üzeri kumlarla örtülü geçmiş bir tarihi olaydan da referans olarak yazdığı bu romanıda dört dörtlük. Bir de meade öyle bir yazıyor ki hem okuyorsun, hem de beynin yazılanları arka planda film izlercesine oynatıyor. Oku, daha ne bekliyorsun.

Tim weaver' ın kitaplarındaki anlatımı gerçekten çok akıcı. Bu kitabını çıktığı gibi tereddütsüz aldım. Temposu yüksek ama totalde beklediğimi bulamadım.Tünel için kötü demek büyük haksızlık olur ancak onun klasına da yakıştıramadım. David raker' ı ilk olarak Paravan, ardından Ölüm Patikası kitaplarıyla maceralarını okumuş biri olarak bu kitabı daha zayıf geldi. Weaver sevdiğim bir yazar. İnşallah gelecek kitaplarına yeni soluklar getirir ve David raker serisini ya noktalar ya da araya farklı tarzda hikayeler sıkıştırır. Bir yerden sonra aynı temaya bağlı kalınca gidişatın heyecanı ilki gibi olmuyor. Ölüm Patikası kitabı hala favorimdir.