E-Dergi

yazarın "meal kültürümüz" ve "tefsir kültürümüz" adlı eserlerini inceledikten sonra bu eserini de inceleme ihtiyacı duydum. meal anlayışı ve kuran-ı kerimin sadece mekke halkına hitap ettiği yönündeki düşüncelerine itirazım olmasına rağmen, çeviride, yaşayan türkçeyi tercih etmesi, kendi deyimiyle "kuran meallerine has türkçe anlayışından" doğan anlaşılmaz ifadeleri (cumartesi adamlarını lanetlemek, gözleri hatırlamaya kapalı bulunmak, denizde yüzme yolunu tutup gitmek vs.), gayet ustaca tercüme etmesi; akıcılığı ve belki de piyasanın en anlaşılır meali olması sebebiyle mutlaka okunması gereken bir eser olduğu kanaatindeyim.

çok önemli ve ilginç tespitlerde bulunan ve "neo-tasavvuf" örneği olma iddiasında olan bir kitapta bu kadar gereksiz ve seviyesiz argo üslub kullanılmış olması beni çok üzdü. özellikle dini söylemlerin ve kuran-ı kerimden yapılan alıntıların hemen yanı başında uçkur altı espirileri görmek, bende, yazarın islami edep kavramını pek anlayamamış olduğu kanaatini uyandırdı. büyük hevesle aldığım kitabı hayal kırıklığı ile elimden bıraktım.