E-Dergi

Geçenlerde ürkütücü kapağıyla yeni bir kitap dikkatimi çekti… Özgün Çınar adlı Türk yazarın Cehennem Kapısı idi bu… Hiç Yayınları’ndan çıkan bu korku romanını hiç tereddüt etmeden aldım. Ve okumaya başladığım gün bitirdim çünkü son derece sürükleyici bir kitaptı. İstanbul’un fethiyle başlayan giriş bölümü epey ilgi çekici ve merak uyandırıyor. İlk eseri yayımlanan yazar, gereksiz ayrıntılarla boğuşmadan, doğrudan konuya girmiş ve böyle de devam etmiş. Üstelik dilbilgisi kurallarına riayet etmeyi başarmış, güzel bir Türkçe kullanmış.

Şayet, yeni yerli yazarlara bir şans vermeyi tercih ediyor ve okuru geren korku romanlarını seviyorsanız Cehennem Kapısı’nı mutlaka okuyun; pişman olmayacaksınız. Şu sıralar, devamı niteliğindeki ikinci kitabın da yazılmakta olduğunu öğrenince daha da mutlu oldum. Merakla ve heyecanla bekliyorum…

Ağırlıklı olarak erkek yazarların egemenliği altında olan bir kategoride (casusluk ve istihbarat) bir kadın tarafından yazıldığı hemen belli olan Hiç Kimse, bu tarza vakıf okurlar açısından biraz hafif kalsa da ilginç bir bakış açısı sunuyor. Basitlik şuradan kaynaklanıyor; Fransız Hükümeti’nin olaya bakış açıcısı kafeteryada sohbet eden iki eski arkadaşın sohbeti esnasında açıklanıyor.

Aradan 3 yıl geçmesine rağmen hafızalardaki yerini hâlâ koruyan gerçek bir olayı temel alan romandaki bütün karakter tahlillerini çok beğendin, kadın yazar olmanın mahareti de burada… Öyle sanıyorum ki Diego, Ayşe, K. ve Hiç’in maceraları bu kadarla sınırlı kalmayacak, benzer nitelikte başka romanlar da yazacak Mine Hanım.

Roman öylesine akıcı bir dille yazılmış ki hiç sıkılmadan birkaç saat içinde bitirmek mümkün; belki de en büyük kusuru bu zaten, biraz daha uzun olsaymış daha büyük bir keyifle okunurmuş.

Erebos adlı şaheseri kaleme almış bir yazar nasıl olup da böylesine sıradan bir polisiye yazabiliyor, doğrusu sıkılarak okudum ve beğenmedim.