E-Dergi

Güçlü bir toplum duygusu olmadan en iyi yasa ve kurumlar bile ölü birer belgeydi.

Yıldızın Saati, içsel bir monolog şeklinde yazılmış. Kitabı okurken şu hisse kapıldım: Sanki yazar bir kafede oturmuş düşüncelere dalmışken, önünden ilgisini çeken bir karakter geçiyor ve kalkıp o karakterin peşine düşüyor, takip ederken onunla beraber yaşıyor hayatı ve kitapta da bu karakterden kesitler sunuyor bize.

Toplumda hiçbir koyunun kendi bacağından asılmadığını savunan Dickens’ın, toplumun her kademesindeki insanı birbirine ustalıkla bağlayıp, herkesin refahının aslında ne kadar birbirine bağlı olduğunun altını çizmesiyle toplumsal sorumluluk ve adaletin önemini okuyucuya aktardığını görüyoruz.

18 yaşına kadar müfredatla oyalandığımız genç beyinlerin üretken, kendisine ve çevresine faydalı olmasını beklemek gibi ütopik bir maceraya sürüklendiğimiz gerçeğiyle bu kitapla yüzleşiyoruz. Herkesin okuması gereken bir kitap.

yazım dili, kurgusunun temelsizliği beklentimi yerle bir etmeye yetti. bu kadar çok beğenildiğini duyduktan sonra okumaya başlamazsam olmazdı ama bu kadar hayal kırıklığına da uğramasam olurdu.