E-Dergi

Korkunun cezadan çok daha beter olduğunu ortaya koyan etkileyici bir eser.

Stefan Zweig , çok farklı bir yazar. Başka insanların ruhlarını, hayatlarını, düşüncelerini nasıl bu kadar etkileyici ve sezgisel bir şekilde ortaya koyabiliyor: Sanki her anını onların yanında geçirmiş gibi. Anlattığı kişilerin gerek yaşamlarını, gerekese eserlerini o kadar derinden bir bakışla kavrıyor ki, psikolojik tahlilleri ve anlatımı muazzam. Adeta bir ruh bilimci. Üç Büyük Usta eseri gibi bu da harika bir eserdi.

Kitap, edebi açıdan çok güzel, okurken keyif alıyorsunuz. Ancak Türklerin İstanbul'u fethi bölümünde yer yer hakkını veriyor başarının ama tabiki Müslüman olmayışının verdiği kimlik ile Türklerin Bizanslıların kentini yağmaladığını, barbar bir toplum olduğunu hissettirmeden de geçirmiyor. Malesef çok iyi yazar da olsanız inancınız, bazı gerçekleri taraflı ifade etmenizi sağlıyor.

Ermiş, El Mustafa adlı kişidir. Orphalese adlı ütopik bir kentte 12 yıl yaşamıştır ve kendisini doğduğu adaya götürecek gemisini beklemektedir. Derken bir gün beklediği gemi gelir ve gemiye binene kadar onu çok seven Orphalese halkı ona çeşitli konularda sorular yöneltir, hakikatinden, bilgisinden istifade etmek isterler. El Mustafa; aşka, sevgiye, iyiliğe, kötülüğe, zamana, dine, duaya, güzelliğe, öğretmeye, yasalara, özgürlüğe ve daha birçok konuya dair yöneltilen sorulara öğüt tarzında kısa ve öz konuşma yapar. Bunu şiirsel bir dille ifade eder. Kitabın bence en dikkat çekici yanlarından biri de bu. Kitap baştan sona aforizmalarla dolu. Okumaya değer güzel bir eser.

Vahşetin Çağrısı'ndan sonra yine büyük bir keyifle okuduğum romandı. Çok sürükleyiciydi. Eserde önce dişi kurdun, sonra onun yavrusu olan beyaz dişin yaşadığı olaylar, doğayla, köpeklerle ve insanlarla olan ilişkisi, yaşam mücadelesi anlatılıyor. Beyaz Dişin hikâyesi üzerinden kişiliğin gelişiminde ve şekillenmesinde, kalıtımın ve çevrenin ne kadar önemli olduğu vurgulanıyor. Güzel bir eser, tavsiye ediyorum.