E-Dergi

semerkanttan sonra okudum afrikalı leo'yu... her zamanki amin maalouf tarzı , akıcı, ilginç.. fakat doğrusu semerkant kadar beni etkilemedi, sürüklemedi.. yinede okunabilr die düşünüyorum

nasıl olurda bir yazar bu kadar çok şey bilir türkler hakkında şaşırıyorum doğrusu grangein kitaplarını okurken.. gerilimden, heyecandan hoşlananlar için çok güzel bir kitap olduğu kanısındayım.. ben elimden bırakamadan bir solukta okudum.. hem şaşırarak, hem olmaz bu kadar artık diyerek bir çırpıda okunacak bir kitap.. bazen grangein gerçekten bir yazar mı yoksa gizli bir ajan mı olduğunu merak etmiyor değilim..

okuduktan sonra beni tepe taklak eden, bazı şeyleri sorgulamama neden olan güzel ve akıcı bir kitap.. ömer hayyam, nizmülmülk ve hasan sabbahı çok akıcı bir dille anlatmış yazar.. bundan sonra alamut kalesinin de okunması gerektiğini düşünüyorum.. adeta birbirinin devamı niteliğinde bu kitaplar....

beni hüngür hüngür ağlatan(belki içindeki hikayede kendimi bulduğumdan) okumamın üzerinden kaç yıl geçmesine rağmen hala hatırımda olan nadir kitaplardan biri... kesinlikle okunmalı.. zevkle okunacak, herkesin bir şekilde kendine pay çıkarabileceği, masum bir o kadar hüzünlü bir aşkı anlatıyor...

ismini görünce büyük bir beklenti içine girip hevesle elime aldığım ama sonrasında hayal kırıklığına uğradığım bir kitap.. kesinlile gereksiz.. kesinlikle zaman kaybı...